Ἡ προκλητικὴ ἐμφάνιση τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν στὴν καγκελαρία κι ἐνώπιον τοῦ Ὄλαφ Σόλτζ, μὲ ἐπικρίσεις γιὰ τὸ Ὁλοκαύτωμα καὶ τὸ Ἰσραὴλ κι ὕμνους γιὰ τὴν Χαμάς, ἀλλὰ μὲ χλιαρὴ ἀντίδραση τοῦ καγκελαρίου, ἔχουν προκαλέσει μεῖζον πολιτικὸ θέμα στὴν Γερμανία καὶ στὴν Εὐρώπη, καὶ δευτερευόντως στὸ ΝΑΤΟ· ὁ Τοῦρκος πρόεδρος δὲν τήρησε τίποτε ἀπ’ τὰ προσυμφωνηθέντα σὲ διπλωματικὸ ἐπίπεδο, ὁπότε κατηγορεῖται ἡ κυβέρνηση, γιατὶ δὲν εἶχε σχεδιάσει ἐναλλακτικὴ λύση, σὲ παρόμοια περίπτωση κι ὁ καγκελάριος, γιατὶ ἔδειξε, ὅτι τὰ ἔχασε. Ἡ ἀσθενὴς τρικομματικὴ κυβέρνηση γίνεται ἀσθενέστερη πλέον, μὲ ἐλάχιστες πιθανότητες μακροημερεύσεως· ἡ ἀνοχὴ πρὸς τὴν Ἄγκυρα ὁδηγεῖ στὴν διεθνῆ γερμανικὴ ἀπαξίωση ἐνῶ τὸ ἴδιο ἰσχύει γιὰ τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία. Τὸν εἶχαν περιποιηθεῖ ὡς χαϊδεμένο παιδί, γιὰ ὅλα καὶ ἰδιαιτέρως γιὰ τὰ ἑλληνοτουρκικά, καὶ τώρα εἰσπράττουν τὴν ἀνταμοιβή τους. Κρίνεται ἀπαραίτητη ἡ ἀναθερώρηση τῆς πολιτικῆς τους.