Μονίμως περιθώριο ἡ Εὐρώπη

Ἡ Εὐρώπη δοξάζεται πάντα ἀκολουθώντας τὰ γεγονότα κι ἀγνοώντας τὴν ἱστορική της θέση ὡς αὐτονόμου παράγοντος τῶν διεθνῶν ἐξελίξεων· μετὰ τὴν Οὐκρανία στὴν Γάζα ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀπουσία της κι ἐθελοδουλεία της στὴν ἀμερικανικὴ πολιτική. Ἀκολούθησε πιστὰ ἡ εὐρωπαϊκὴ ἡγεσία κι ἐκείνη τῶν μεγάλων χωρῶν της τὶς ὑπερατλαντικὲς ἐντολές, χωρὶς οὐδεμία ἐπιφύλαξη, γιὰ τὶς συνέπειες τῶν ἰσοπεδωτικῶν βομβαρδισμῶν τῆς Λωρίδος, καὶ γρήγορα τὸ μετάνιωσε καὶ ζήτησε τὸν σεβασμὸ τῶν ἀμάχων καὶ νηπίων, ἀλλὰ ἤδη ἦταν ἀργά, οἱ πρῶτες ἐντυπώσεις εἶναι ἀρνητικές, ἐνῶ στὸ ἐσωτερικό της κορυφώνονται οἱ διαδηλώσεις ὑπὲρ τῶν Παλαιστινίων· εἶναι τίτλος τιμῆς ἡ προστασία τῶν θυμάτων τοῦ Ὁλοκαυτώματος κι ἡ καταδικὴ τῆς λογικῆς του, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει κι ἀναγνώριση ὅσων τὸ ἀντιγράφουν. Τόσο σύνθετες σκέψεις φαίνεται, ὅτι δύσκολα κάνουν οἱ εὐρωπαϊκὲς ἡγεσίες καὶ μπερδεύονται στὴν ψυχροπολεμικὴ περίοδο. Ἡ τόλμη κι ἡ εὐφυία ἀπουσιάζουν ἐμφανέστατα.