Γάζα, σὲ διεθνεῖς ἀλλαγὲς

Ὁ πόλεμος τῆς Γάζας, ἀνεξαρτήτως τοῦ πῶς κι ἀπὸ ποιοὺς μεθοδεύθηκε, μόνο τὴν Χαμὰς ἢ καὶ τὶς ἑβραϊκὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες, ἀποβαίνει ἱστορικὴ καμπὴ τῆς διεθνοῦς συγκυρίας· ἡ ἐκεχειρία πολὺ δύσκολον, ἂν ὄχι ἀδύνατον, πλέον ματαιώνεται, μὲ τὴν πορεία τῶν πραγμάτων. Ὁ Βενιαμὶν Νετανιάχου ὑποχωρεῖ σχεδὸν σὲ ὅλα καὶ τερματίζει μᾶλλον τὸν πολιτικό του βίο, μὲ τὴν λογοδοσία γιὰ διαφθορά· εἶχε ἀρχίσει τὸν πόλεμο, ἂν δὲν τὸ εἶχε ὑποδαυλίσει, ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ ἀντίπαλοί του, μὲ συνθήματα ἐκτοπίσεως τῶν Παλαιστινίων τῆ Γάζας στὶς ἀραβικὲς χῶρες καὶ τὴν ἐξαφάνιση τῆς Χαμᾶς, κι ἑνάμισυ μῆνα μετὰ διαπραγματεύεται μαζί της. Στὶς ἐξωτερικὲς σχέσεις, οἱ Ἀμερικανοὶ αἴρουν τὴν ἀπεριόριστη στήριξή τους κι ἐπιμένουν σὲ συνεννόηση μὲ τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Παλαιστινίους φυσικά, ἀλλὰ καὶ μὲ διακοπὴ τῶν οἰκισμῶν στὴν Δυτικὴ Ὄχθη· στὸ διεθνές, ἡ φωνὴ τῶν Ἀναδυομένων ἀπόκτησε ἄλλη βαρύτητα, ἄγνωστη πρίν…