Ἡ διήμερη παράταση τῆς ἐκεχειρίας, ἀποτέλεσμα τῶν ἀμερικανικῶν πιέσεων στὸ Ἰσραὴλ καὶ τῆς παρεμβάσεως τῶν Ἀράβων, Αἰγύπτου καὶ Κατὰρ κυρίως, θεωρεῖται ὡς προάγγελος νέας ἀπὸ αὔριο, ἐὰν ὅλα ἐξελιχθοῦν ὁμαλῶς, μὲ διάνοιξη τῆς ὁδοῦ γιὰ εἰρηνικὴ διευθέτηση τῆς διαφορᾶς· ἡ χαρὰ τῶ οἰκείων, γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τῶν συγγενῶν τους στὶς ἰσραηλινὲς οἰκογένειες, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακοπεῖ, χωρὶς ἐκρηκτικὲς συνέπειες στὴν χώρα. Ἄλλωστε, ὁ διεθνὴς παράγων εἶναι δυσμενὴς γιὰ τὸν Βενιαμὶν Νετανιάχου, μὲ τὴν κοινή του γνώμη νὰ τὸν θεωρεῖ ὑπεύθυνο καὶ γιὰ τὴν σφαγὴ τῆς Χαμᾶς στὸ Νότιο Ἰσραὴλ καὶ τὴν γενοκτονία στὴν Γάζα, ἐνῶ καὶ μέσα στὴν κυβέρνηση καὶ στὸ κόμμα του εἶναι ὀξύτατες οἱ ἀντιδράσεις κι ὅλοι ζητοῦν τὴν παραίτησή του καὶ τὴν ἀνάδειξη ἄλλου πρωθυπουργοῦ, ἀπ’ τὶς τάξεις του. Στὴν νεώτερη ἱστορία τοῦ Ἰσραὴλ δὲν ὑπῆρξε παρόμοια ἀποδοκιμασία πρωθυπουργοῦ στοὺς πολλοὺς πολέμους του…