Ἡ ἀποδοχὴ τῶν οἰκονομικῶν μέτρων ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ὑποχρεώνει τὴν ἀντιπολίτευση σὲ ἀλλαγὴ τακτικῆς, καθὼς διαπιστώνει, ὅτι πέφτει στὸ κενὸ ἡ στεῖρα ἀπόρριψη κάθε κυβερνητικῆς προτάσεως· ἔμπρακτη ἀπόδειξη εἶναι ἡ διαφοροποίηση τριῶν βουλευτῶν τῆς ἀποσπασθείσης νέας ὁμάδος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, στὴν χθεσινὴ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ἀλλὰ μὲ προηγούμενο τὴν ἄρνηση συμμετοχῆς τοῦ κόσμου στὶς ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας, στὶς ὁποῖες προσέρχονται, «τρεῖς κι ὁ κοῦκκος». Ἡ προσαρμογή τους ὅμως στὶς νέες σηνθῆκες εἶναι πολὺ δύσκολη, ἐπειδὴ ἀδυνατοῦν κατανοῆσαι τὴν νέα ἑλληνικὴ πραγματικότητα κι ἰδιαιτέρως οὐδόλως τὶς ἠλεκτρονικὲς συναλλαγὲς τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖες καὶ τοὺς ἔχουν καταστήσει ἄλλους ἀνθρώπους, χωρὶς οὐδεμία σχέση μὲ τοὺς προηγούμενους, μὲ τὶς ἰδεολογικὲς καὶ κομματικὲς ἐξαρτήσεις τους, ὡς ἐφιάλτη. Ἕως τώρα δὲν ἔχουν ἀποδείξει, ὅτι ἔχουν τὴν ἄνεση αὐτή, οὔτε πολιτικά, ἀλλὰ οὔτε σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο καταγράψαι τὶς βαθύτερες κοινωνικὲς διεργασίες σὲ ἐθνικὸ καὶ παγκόσμιο ἐπίπεδο…