Ἡ τύχη τῆς πρωτοβουλίας τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, γιὰ ἐκεχειρία στὴν Γάζα κι ἔναρξη εἰρηνευτικῶν συνομιλιῶν, ἦταν ἄσχημη· τὸ Ἰσραὴλ τὴν ἀπέρριψε εὐθέως κι οἱ Ἀμερικανοὶ τὴν ὑπονόμευσαν. Ἦταν ὅμως ἡ πρώτη οὐσιαστικὴ εὐρωπαϊκὴ παρέμβαση καὶ μέτρησε στὸν ἀραβικὸ κόσμο, παρὰ τὴν ἀποσιώπησή της, καθὼς ἡ Εὐρώπη παρενέβαινε κατασταλτικὰ καὶ μὲ ἀναγνώριση τῶν δικαιωμάτων τῶν Παλαιστινίων. Ἀλλά, στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Ἰσραήλ, πολλοὶ σχολιαστές, θεώρησαν σωστὴ τὴν πρότασή του καὶ κατηγόρησαν τὸν πρωθυπουργό, γιὰ τὴν ἀπόρριψή της· ἄλλωστε, ἡ δημοτικότης τοῦ Βενιαμὶν Νετανιάχου ἔχει καταρρεύσει καὶ γεννᾶται ζήτημα τοῦ ἐὰν ἔχει πλέον τὴν πολιτικὴ ἄνεση τῆς συνεχίσεως τοῦ πολέμου. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στοὺς τόσους πολέμους τοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους, ποὺ ὁ πρωθυπουργός του δὲν τυγχάνει τῆς ἀποδοχῆς τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ του· στὰ θέματα αὐτὰ εἶναι εὐαίσθητη ἡ κοινὴ γνώμη, ὅπως ἀποδεικνεύεται κι ἀπ’ τὶς μαζικὲς διαδηλώσεις ἐναντίον του…