Ἡ πρόνοια γιὰ τὴν πορεία τῆς οἰκονομίας κατέστη κύριο μέλημα τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ του ἐπιτελείου, μετὰ τὴν κλιμάκωση τοῦ πολέμου στὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα, μὲ τὶς ἀμερικανοαγγλικὲς ἐπιθέσεις κατὰ τῆς Ὑεμένης· ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς Εὐρώπης μὲ διαρκῆ καταναλωτικὰ καὶ παραγωγικὰ ἀγαθὰ τῆς Ἀσίας, καὶ πρωτίστως τῆς Κίνας, καθυστερεῖ ἀρκετά, ἀλλὰ κι ἐπιβαρύνεται περισσότερο. Ἤδη, στὶς ἐγκαταστάσεις τῆς ΚΟΣΚΟ στὸν Πειραιᾶ παρουσιάζονται τὰ πρῶτα προβλήματα, λόγῳ τοῦ διάπλου τῆς Ἀφρικῆς, ἐνῶ ἡ κυβέρνηση ἐξετάζει τὴν ἀντιμετώπισή τους στὴν ἀγορά· ἡ Εὐρωζώνη γνωρίζει τὸ πρόβλημα κι ἑτοιμάζει σειρὰ μέτρων γιὰ τὴν διαχείρισή του, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι κι ἡ ἀναβολὴ ἐφαρμογῆς τῆς αὐστηρᾶς δημοσιονομικῆς λιτότητος, ὅπως κι ἡ διευκόλυνση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης στὶς δανειακὲς ἀνάγκες τῶν χωρῶν της. Ἴσως ἡ κατάσταση, ἂν συνεχιστεῖ ἡ ἐπέκταση τοῦ πολέμου, ἐξελιχθεῖ σὲ πολὺ χειρότερη ἐκείνης τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου.