Ἡ παράταση τῆς συζητήσεως τῆς διαπλοκῆς στὰ ὁμόφυλα ζευγάρια θυμίζει τὴν παροιμία, «περὶ ἀνέμων καὶ ὑδάτων», ὅταν στὰ καφενεῖα δὲν εἶχαν ἄλλο ἀντικείμενο κοινοῦ ἐνδιαφέροντος· σὲ λίγες ἑβδομάδες τὸ νομοσχέδιο ψηφίζεται στὴν Βουλή, ἴσως καὶ χωρὶς ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ἂν δὲν τὴν ζητήσει κανένα κόμμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὁπότε ὅσα μᾶς ἀπασχολοῦν σήμερα θὰ ἀπομείνουν, ὡς «περὶ ὄνου σκιᾶς». Εἶναι πρόβλημα ὁ γάμος τους, ἀλλὰ ἡ καθιέρωσή του στὴν Δύση ἔγινε, ὡς ἀντίβαρο στὴν παρακμή της κι ὡς κίνητρο, γιὰ τὸν ἐκφυλισμὸ τῆς κοινωνίας της, μὲ τὸ θέμα τῆς υἱοθεσίας τῶν παιδιῶν, ὡς ἀντικειμένων πρὸς ἀπόλαυση κάποιων. Τὸ παιδὶ εἶναι ὑποκείμενο καὶ μόνο τῆς κοινωνίας καὶ τῆς οἰκογενείας…