Ἡ κωλυσιεργεία τοῦ Ναπολεοντίσκου στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν τρόϊκα ὀφείλεται ἁπλούστατα στὰ ἐσωκομματικά του προβλήματα καὶ μόνο, ἐνῶ καὶ οἱ Ἐπτὰ μεγάλοι ζήτησαν τὴν σύναψη συμφωνίας τὸ ταχύτερο, πρὸς ἀποφυγὴ τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων ἀπὸ χρεωκοπία τῆς χώρας μας∙ ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ ἦταν σαφέστατος καὶ ἀσυνήθιστα αὐστηρὸς πρὸς τὸν πρωθυπουργό, ἀλλὰ καὶ Γερμανοὶ ὑπουργοὶ δήλωσαν τὴν ἀγανάκτησή τους μὲ τὴν ἑλληνικὴ στάση. Οἱ ἀπειλὲς γιὰ προσφυγὴ στὶς κάλπες ἀπευθύνονται στὴν πράξη στοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτές, ἀλλὰ οὐδεὶς ὑποχωρεῖ καὶ θεωρεῖται δεδομένη ἡ καταψήφιση τῆς ὅποιας συμφωνίας φέρει στὴν Βουλή∙ ἐλάχιστοι πιστεύουν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ παράταση τῆς ἐκκρεμότητος, ὄχι μόνο λόγῳ τῶν εὐρωπαϊκῶν πιέσεων, ὅσο γιατὶ εἶναι ἐπὶ θύραις ἡ πλήρης κατάρρευση τῆς οἰκονομίας, μὲ τὴν ἀσφυκτικὴ ἔλλειψη ρευστότητος στὴν ἀγορὰ καὶ τὴν κλιμακούμενη ἐξαφάνιση ὑλικῶν στὴν βιομηχανία καὶ πολὺ περισσότετο τὴν ἐξάντηλη τῶν ἀναλωσίμων στὰ νοσοκομεῖα.