Στὴν ἀντεπίθεση πέρασαν οἱ ἡγέτες τῆς Εὐρωζώνης κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἀποκαλύπτοντας τὰ ψέμματα καὶ τὶς λοιδορίες του ἐναντίον τους∙ στὴν πράξη συνέχισε ἐπὶ πεντάμηνο τὸ ὑβρεολόγιο τῆς προεκλογικῆς περιόδου, ἐνῶ ἐπανέφερε τὴν ἰδεοληψία του γιὰ ἐπανάσταση στὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ καὶ ἀπέκρυψε τὶς γενναιόδωρες προτάσεις τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, μὲ 35 δις εὐρὼ πρόγραμμα μέχρι τὸ 2020. Δηλαδή, χάνει ἡ χώρα ἕξι δις εὐρὼ χρηματοδότηση ἐτησίως, πέραν τῶν ἄλλων δεκαπέντε ἀπ’ τὰ ἐκκρεμῆ προγράμματα ΕΣΠΑ καὶ τὰ τριπλάσια ἀπ’ τὸ σχέδιο Ντράγκι γιὰ τὴν ρευστότητα, ἐπειδὴ ἡ κυβέρνηση δὲν κάνει τίποτε ἄλλο, πλὴν τοῦ διορισμοῦ τῶν ἡμετέρων∙ ἀποδεικνύεται ὅτι δικαιώνεται στὶς δύο προβλέψεις του ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς: πρώτη, ὅτι πραγματικὸς σκοπός του εἶναι ἡ χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ ἡ ἐπιστροφὴ στὴν δραχμή∙ δεύτερη, ὅτι, «θὰ βρέχει λεφτὰ καὶ ἐμεῖς θὰ κρατᾶμε ὀμπέλλα».