Ὁ Ἀλέξανδρος εἶχε τραυματισθεῖ σὲ πολλὲς μάχες καὶ σὲ πολλὰ μέρη τοῦ σώματός του∙ πάντα πολεμοῦσε στὴν πρώτη γραμμὴ καὶ ἀψηφοῦσε τοὺς κινδύνους, ἀλλὰ ἦταν τὸ ὑπόδειγμα γιὰ τὴν ἀνδρεία τῶν στρατιωτῶν του. «Καὶ γὰρ κοπίδι τὴν κεφαλὴν διὰ τοῦ κράνους ἐπλήγη, καὶ βέλει τις ἀπὸ τόξου τὸν θώρακα διέκοψεν»∙ διότι καὶ μὲ μαχαίρι ἐπλήγη στὴν κεφαλὴ διαπερνώντας τὸ κράνος, καὶ κάποιος μὲ βέλος ἀπὸ τόξο διαπέρασε τὸν θώρακα. «Οὗ τοῖς περὶ τὸν μαστὸν ἐνερεισθέντος ὀστέοις καὶ καταπαγέντος ὁ μὲν καυλὸς ἐξεῖχεν βαρύνων»∙ τὸ ὁποῖο διαπέρασε τὰ γύρω ἀπ’ τὸν μαστὸ ὀστᾶ καὶ σφηνώθηκε ὥστε ἡ αἰχμὴ τοῦ δόρατος ἐξεῖχε ἀρκετά. «Τῆς δ’ ἀκίδος ὁ σίδηρος τεσσάρων δακτύλων εὖρος ἔσχε καὶ πέντε μῆκος»∙ τῆς ἀκίδος τοῦ τόξου ὁ σίδηρος εἶχε δύο δάκτυλα πλάτος καὶ πέντε μῆκος. Ἦταν ἀπότολμη ἡ συνήθειά του αὐτὴ καὶ πλήρωσε τὶς συνέπειές της.