Τὴν αὐτενέργεια τῶν ὑπουργῶν, στὰ κρίσιμα θέματα ἀποκρατικοποιήσεων καὶ προσέλκυση ξένων ἐπενδύσεων, ἐπιβράβευσε ὁ πρωθυπουργὸς μὲ τὶς προγραμματικές του δηλώσεις καὶ προσδιόρισε τὴν χώρα μας ὡς νεοκομμουνιστική∙ ἡ αἰτία γνωστή, ὁ φόβος τῆς καταψηφίσεως, ἂν ὄχι σήμερα στὶς προγραμματικὲς δηλώσεις, τότε στὰ φορολογικὰ νομοσχέδια καὶ στὶς μεταρρυθμίσεις. Οἱ ὑπουργοὶ ἦταν ὅλοι τους σχεδὸν μουτρωμένοι καὶ περισσότερο οἱ ἀκροδεξιοὶ καὶ οἱ τῆς ὁμάδος τῶν 53, οἱ ὁποῖοι εἶδαν τὴν ἀποδοκιμασία τους ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο εἴτε εὐθέως, ὅπως μὲ τοὺς ἐπιόρκους, εἴτε ἐμμέσως, μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας γιὰ τὶς Σκουριές. Οὔτε τὸ Ὑπουργικό του Συμβούλιο ἐλέγχει!