Σὲ κινήσεις ἐπειγούσης ἀνάγκης προβαίνουν ἡ Ἐθνικὴ καὶ ἡ Πειραιῶς, γιὰ νὰ προλάβουν τὶς προθεσμίες γιὰ τὴν ἀνακεφαλαιοποίηση∙ οἱ ἄλλες δύο συστημικές, Ἄλφα καὶ Eurobank, ἔχουν ἀνάγκη λίγων κεφαλαίων τὰ ὁποῖα πολὺ εὔκολα βρίσκονται στὴν κεφαλαιαγορὰ καὶ ἔτσι δὲν ἔχουν σοβαρὰ προβλήματα. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα μάλιστα σπεύδει γιὰ τὴν πώληση τοῦ 100% τῆς τουρκικῆς Finansbank γιὰ τὴν κάλυψη τῶν μεγάλων ἐλλειμμάτων της∙ χάνει ὅμως τὴν πλουσιώτερη θυγατρική της, ποὺ τῆς κάλυπτε τὶς πολλὲς ζημίες της τὰ τελευταῖα χρόνια. Εἰρωνεία τῆς τύχης ἡ ὑπουργὸς τοῦ πρώτου μνημονίου, ποὺ διακήρυσσε ὅτι πρῶτα ἡ δημοσιονομικὴ ἐξυγίανση καὶ μετὰ ἡ ἀνάπτυξη, σὰν νὰ ἦταν σιδηροδρομικὴ γραμμή, τραυματίζει καίρια τὴν τράπεζα.