Οἱ βουλευτές του ἄφησαν τὸν Ναπολεοντίσκο κυριολεκτικὰ μετέωρο στὴν κόψη τοῦ ξυραφιοῦ κατὰ τὴν συζήτηση ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ στὴν Βουλὴ τὸ πενθήμερο, ἐπειδὴ γνωρίζουν τὰ δύσκολα ποὺ ἔρχονται καὶ τὰ σκάνδαλα ποὺ δὲν ἐλέγχονται∙ ἡ στάση τους κατὰ τὴν ὁμιλία του κυρίως ἦταν ἀπὸ ἀδιάφορη ἕως παγερή, χωρὶς καθόλου χειροκροτήματα. Ἡ πλειοψηφία διατηρήθηκε μέν, ἀλλὰ ὄχι γιὰ πολύ, ὅταν μάλιστα ἡ κυβέρνηση ἔχει ζωὴ μόλις δύο μηνῶν καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος της –τὸ πιθανώτερο καὶ ὁ τελευταῖος, ποὺ δὲν θὰ προλάβει οὔτε κἂν νὰ τὸν ἐφαρμόσει- προϋπολογισμός της∙ οἱ προσπάθειες καλλιεργείας ἐντάσεως καὶ πολώσεως ἔπεσαν στὸ κενό, διότι δὲν ἀνταποκρίνονταν οἱ βουλευτές, δὲν κραύγαζαν καὶ δὲν ἀποδοκίμαζαν, παρ’ ὅτι ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση βρίσκεται σὲ περίοδο ἐκλογῆς ἀρχηγοῦ καὶ ἑπομένως ἀποδυναμωμένη. Ἐν τούτοις ὅμως ἐμφανίσθηκε πιὸ ἰσχυρὴ καὶ μὲ ἔντονη τὴν παρουσία της, ἐνῶ οἱ ἐκρηκτικῆς φύσεως ἀναφορὲς κάποιων ὑπουργῶν ἔμειναν ἀναπάντητες∙ δύο μηνῶν κυβέρνηση καὶ ἐπιβεβαίωσε τὴν εἰκόνα διαλύσεως στὸ ἐσωτερικό της. Τί θὰ κάνει, ὅταν ἔρθουν γιὰ ψήφιση τὸ ἀσφαλιστικὸ καὶ τὸ φορολογικό; Δὲν δίδεται ἀπαντηση ἀπ’ κυβερνητικῆς πλευρᾶς, ἐνῶ πολλοὶ βουλευτές της δηλώνουν εὐθαρσῶς ὅτι θὰ τὰ καταψηφίσουν∙ εἶναι κοινὸ μυστικὸ στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς ὅτι κρέμεται ἀπὸ μιὰ κλωστὴ ἡ πλειοψηφία της.

Ἡ ἀπονέκρωση τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ κοινωνικὴ ἔκρηξη ἀποτελοῦν τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, ἐνῶ ἡ ληστεία τῶν τραπεζῶν ἐξελίσσεται στὸ μεῖζον ζήτημα τῶν ἡμερῶν μας∙ ἡ κυβέρνηση ἀπέδειξε τοὺς ἕνδεκα μῆνες στὴν ἐξουσία, ὅτι καθόλου δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν οἰκονομία τῆς χώρας, οὔτε γιὰ τὴν κοινωνικὴ ἐξαθλίωση, ἀλλὰ τὸ ἀντίθετο γιὰ τὴν διάλυση τῆς πρώτης καὶ τὴν ἐπιδείνωση τῆς δεύτερης. Δύσκολα βρίσκει κανείς, ὅσο κι ἂν ψάξει, χώρα μὲ δυναμικὴ ἀναπτύξεως 2% πέρυσι τέτοια ἐποχὴ νὰ ἔχει καταβυθισθεῖ σὲ ἀντίστοιχο ποσοστὸ φέτος, ἤτοι τρεῖς μὲ τέσσερες μονάδες σὲ δώδεκα μῆνες, ὅταν οἱ προβλέψεις τῆς Ἐπιτροπῆς ἦταν γιὰ 3,5-4% ἀνάπτυξη φέτος∙ ἑπομένως ἡ σύγκριση μὲ τὶς προβλέψεις τῶν ξένων ὀργανισμῶν πρέπει νὰ γίνει, γιατὶ αὐτὲς ἀποτυπώνουν τὸ τί ἔχασε ὁ ἑλληνικὸς λαός. Στὴν κοινωνία, οἱ μειώσεις μισθῶν καὶ συντάξεων, οἱ ἐλλείψεις φαρμάκων καὶ νοσηλευτικῶν εἰδῶν στὰ νοσοκομεῖα καὶ δασκάλων στὰ σχολεῖα εἶναι ἡ ἀπόδειξη, ὅταν οἱ ὑποσχέσεις ἦταν ὅτι θὰ καταργηθοῦν τὰ μνημόνια μὲ ἕναν νόμο καὶ θὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ περικοπὲς τῶν μνημονίων∙ ἡ συμπλήρωση αὐτῶν γίνεται μὲ τὰ σκάνδαλα, ὅπως τὴν ληστεία τῶν τραπεζῶν. Ξεπουλήθηκαν γιὰ λίγα λεπτὰ καὶ δὲν γνωρίζουμε ποιοὶ τὶς πῆραν, διότι ἡ κυβέρνηση δὲν δίδει τὰ ὀνόματα. Θὰ τὰ βρεῖ ὅμως ὁ ἀνακριτής.

Οἱ συγκρούσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ συμπληρώνουν τὴν εἰκόνα∙ δὲν εἶναι μόνο ὅτι δὲν μετέχουν ὅλοι στὰ σκάνδαλα, κι οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ μετέχουν, ἀλλὰ ἡ ἐξέγερση προέρχεται ἀπὸ δύο λόγους: πρῶτον, ὑφίστανται καὶ τὰ στελέχη, οἱ ψηφοφόροι καὶ οἱ φίλοι τους τὴν οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὴν ἐξαθλίωση, ὁπότε εἶναι ἐκτεθιμένοι στὴν οἰκογένειά τους –δὲν τὰ βγάζουν πέρα- καὶ στὸν περίγυρό τους. Οἱ μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς συμπληρώνουν τοὺς ἀνέργους καὶ τοὺς συνταξιούχους∙ ἡ σύνταξη τῆς γιαγιᾶς καὶ τοῦ παπποῦ συνέβαλε στὴν συντήρηση τῆς οἰκογένειας καὶ στὶς ἀνάγκες τῶν παιδιῶν∙ τώρα δὲν φθάνει οὔτε γιὰ τοὺς ἡλικιωμένους, ἐνῶ οἱ ἀνάγκες τῶν ἴδιων πολλαπλασιάσθηκαν κι ὅταν πᾶνε στὸ νοσοκομεῖο χρειάζεται οἱ οἰκογένειες νὰ ἀγοράσουν τὰ φάρμακα καὶ τὰ φαγητά. Δεύτερον, βλέπουν τὰ σκάνδαλα καὶ διερωτῶνται, «γι’ αὐτὴν τὴν κυβέρνηση ἀγωνίσθηκαμε;» Αὐτὸ δὲν τὸ καταλαβαίνουν μὲ τίποτα∙ ὑποψιάζονταν γιὰ ὅσους τοὺς εἶχαν ἔρθει φυτευτοὶ ἀπ’ τὰ ἀμερικανικὰ Πανεπιστήμια, ὅσοι συναγελάσθηκαν μαζί τους στὰ κομματικά, ὅτι δὲν εἶχαν καμμία σχέση μὲ Ἑλλάδα, δὲν εἶχαν πατήσει χῶμα ἑλληνικό∙ τώρα βλέπουν ὅτι αὐτοὶ διαχειρίσθηκαν τὸ ξεπούλημα τῶν τραπεζῶν στοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους καὶ ὅτι ἔχουν καὶ οἱ ἴδιοι μετοχὲς στὶς ἑταιρεῖες τους. Ὅλοι ἀντιλαμβάνονται, καὶ δικαίως, ὅτι κάτι ἄλλο κρύβεται κάτω ἀπ’ τὸ χαλί…

Ἡ πλήρης ἀπομόνωση στὴν Εὐρώπη εἶναι δεδομένη καὶ ὁ τρόπος ποὺ ἔγινε ἡ ἀποδοχὴ τῆς συνεργασίας τῆς Φρόντεξ στὸ μεταναστευτικὸ καὶ στὸ τρομοκρατικὸ τὴν ἐπιβεβαίωσε∙ ἡ κυβέρνηση καθυστέρησε ἐπὶ δίμηνο τὴν ἔλευση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μηχανισμοῦ, χωρὶς καμμία δικαιολογία καὶ μὲ συνεχεῖς προφάσεις, ἐνῶ στὶς ἔρευνες τῶν Γάλλων ἀστυνομικῶν, ποὺ πρῶτοι ἦρθαν μετὰ τὴν τραγωδία στὸ Παρίσι, γιὰ τὶς διασυνδέσεις τῆς ἑλληνικῆς τρομοκρατίας μὲ τὴν διεθνῆ καὶ τὴν ἰσλαμική, οἱ ἀπαντήσεις ἦταν ἀόριστες καὶ συγκεχυμένες. Οἱ ἔμπειροι ἀστυνομικοὶ κατάλαβαν ὅτι κάτι, ἂν ὄχι πολλά, κρύβεται∙ προσφυγικό, μεταναστευτικὸ καὶ τρομοκρατία εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ θέμα γιὰ κάθε σοβαρὴ Ἀστυνομία καὶ κάθε εὐνομούμενο κράτος∙ ὑπεκφυγὲς δὲν χωρᾶνε. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἀναφέρθηκε δι’ ὀλίγων στὸ προσφυγικό, ἀλλὰ καθόλου στὸ τρομοκρατικό∙ ὁ τρόπος καταγραφῆς τῶν προσφύγων γίνεται γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς προελεύσεώς τους καὶ τοῦ προορισμοῦ τους, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν συστηματικὴ παρακολούθηση τῆς δράσεώς τους καὶ τῆς διασταυρώσεως τῶν ἐνεργειῶν τους στὴν χώρα τους. Ἡ ἄρνηση τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν γιὰ συνεργασία μὲ τὴν Φρόντεξ προκάλεσε ὑποψίες στοὺς Εὐρωπαίους, ὅταν μάλιστα εἶναι γνωστὴ ἡ δράση τῆς ἐπιχωρίου τρομοκρατίας, οἱ διασυνδέσεις της μὲ τὴν ἰσλαμική, ἀλλὰ καὶ ἡ συναγέλαση κυβερνητικῶν στελεχῶν μὲ φυλακισμένους∙ ἡ ἐμφάνιση δίπλα στὸν πρωθυπουργὸ αὐτῶν τῶν στελεχῶν λέει πολλὰ στοὺς Εὐρωπαίους ἀστυνομικούς.

Ἡ κυβέρνηση ἔφθασε σὲ ἐλάχιστο χρόνο στὸ κατώτερο σημεῖο τῆς ἀποδοχῆς μετεκλογικά∙ οἱ διεθνεῖς περιπλοκές της γεννοῦν πολλὰ ἐρωτήματα, ὄχι μόνο στὸ ἐσωτερικό, ἀλλὰ καὶ στὶς Βρυξέλλες, Βερολίνο καὶ Παρίσι πολὺ περισσότερο. Ἀπέναντι στὴν Τουρκία ὁ Ναπολεοντίσκος ἔχει φανεῖ ἐνδοτικός, ὅσο μόνο ὁ Παπαδόπουλος ἦταν στὸν Ἔβρο τὸ 1967, ἐνῶ καὶ οἱ ἀναρτήσεις του στὸ tweitter καὶ ἡ ἀνάκλησή τους, κατόπιν ἐντολῆς τῆς Ἄγκυρας, ἑρμηνεύονται ὡς μεθοδευμένες στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους. Ἄλλωστε καὶ κατὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Τζὼν Κέρρυ στὴν Ἀθήνα ἦταν χειρότερα δουλικὸς ἀπέναντί του, κι οὔτε κἂν ἔθεσε τὸ ζήτημα τῶν δύο μέτρων καὶ σταθμῶν τῆς Οὐάσιγκτον∙ ἡ Τουρκία ἔχει δικαίωμα νὰ καταρρίπτει ρωσικὰ ἀεροπλάνα, ἂν παραβιάζουν τὸν ἐναέριο χῶρο της, ἀλλὰ καὶ νὰ παραβιάζει τὸν ἑλληνικὸ καὶ οἱ Ἕλληνες δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα τῶν ἀεροπλάνων της. Στοὺς εὐρωπαϊκοὺς διπλωματικοὺς κύκλους θεωρεῖται δεδομένη ἡ ἀνοχὴ τῆς κυβερνήσεως πρὸς τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους καὶ τοὺς Τζιχαντιστὲς κατὰ προέκταση∙ αὐτὴ θεωροῦν ὡς αἰτία τὴν ἄρνησή της συνεργασίας μὲ τὴν Φρόντεξ, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ τοὺς ὑποχρεώνει ἐπιβάλλειν τὴν συνεργασία αὐτή, ὅπως καὶ ἔγινε. Ἕνα δὲν κατάλαβε ἡ κυβέρνηση ἢ κάνει πὼς δὲν καταλαβαίνει, ὅτι στὸν πόλεμο κατὰ τῆς τρομοκρατίας δὲν θὰ ἀνεχθεῖ ἡ Εὐρώπη ἀνοικτὴ τὴν πύλη τῆς Ἑλλάδος. Θὰ τὴν σφραγίσουν μὲ ὅποιο μέσο διαθέτουν.