Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπέλεξε συνειδητὰ τὸ θνησιγενὲς κυβερνητικὸ σχῆμα του, ὄχι διότι ἔχει ἀποκτήσει πολιτικὴ ἐμπειρία, ἀλλὰ ἐπειδὴ κατάλαβε ὅτι δὲν εἶχε ἄλλη ἐπιλογὴ καὶ τὴν θεωρεῖ κατάλληλη γιὰ ἡρωικὴ ἔξοδο∙ τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς νέας κυβερνήσεως εἶναι δύο, ἀνάθεση τῆς πραγματικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἐπενδύσεων στὸν θεωρητικὸ τοῦ παραλλήλου νομίσματος καὶ τῶν ἀρρήκτων δεσμῶν μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, καὶ προβιβασμὸς τοῦ σκληροῦ τῶν ἀποκρατικοποιήσεων σὲ πρῶτο τῇ τάξει ὑπουργό. Πρακτικά, αὐτὸ σημαίνει ἕνα πρᾶγμα, τὴν προώθηση μόνο τῶν πρὸς συμφέρον τῶν ἡμετέρων κερδοσκόπων ἰδιωτικοποιήσεων καὶ καμμίας ἄλλης∙ ἡ συμπλήρωση ὑπουργείων μὲ μερικὰ κοριτσάκια θεωρήθηκε ὡς μέσο γιὰ ἐπηρεασμὸ τῆς κοινῆς γνώμης∙ δὲν θὰ τολμήσουν οἱ διαδηλωτὲς καὶ οἱ πεινασμένοι νὰ διαμαρτυρηθοῦν, θὰ σταματοῦν βλέποντας ἀπέναντί τους ὄμορφες γυναῖκες! Βαθειὰ νυχτωμένος εἶναι, ἂν ὄχι τίποτε ἄλλο, διότι οἱ ἀντιδράσεις ἄρχισαν ἤδη καὶ καλοῦνται οἱ νέοι ὑπουργοὶ νὰ ἀναλάβουν τὶς εὐθύνες τους∙ φαίνεται ὅτι ἔχουν πάρει κάπως μυρουδιὰ τοῦ τί γίνεται στὸν κόσμο καὶ γι’ αὐτὸ τὸ Μέγαρο Μαξίμου ὥρισε χθὲς τὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο καὶ σήμερα παράδοση καὶ παραλαβὴ ὑπουργῶν. Αὐτὸ δὲν ἔχει ξαναγίνει σὲ καμμία χώρα, οὔτε στὴν ἀπόλυτη μοναρχία κι ὅταν ἀκόμη ἦταν ἀσθενὴς ὁ βασιλεύς∙ πάντοτε τὴν ὁρκωμοσία ἀκολουθοῦσαν τὰ ὑπόλοιπα.

Κυκλοφορεῖ εὐρύτατα ἡ ἑρμηνεία ὅτι ἐπίτηδες ἔγινε ἡ καθυστέρηση, διότι ἤθελε νὰ δείξει ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅτι ὅλα εἶναι ὑπὸ ἔλεγχον καὶ ἑπομένως ἂς ξεκουρασθοῦν καὶ λίγο οἱ ὑπουργοί∙ ἀλλὰ ὁ ἴδιος ἔδειξε τὸ βάρος τῆς προτιμήσεώς του συζητώντας μὲ τοὺς τριαντάρηδες ὑπουργούς∙ στὴν κοινὴ γνώμη ἀπευθύνθηκε αὐτό, ἀλλὰ συνάντησε τὸν σαρκασμό ὅλων. Οἱ Εὐρωπαῖοι δείχνουν περισσότερο προβληματισμένοι, διότι δὲν βλέπουν διέξοδο μὲ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ἀλλὰ καὶ θεωροῦν τὸ νέο σχῆμα ὡς χειρότερο ἀπ’ τὸ προηγούμενο∙ ναὶ μὲν ἔμειναν στὶς θέσεις τους οἱ δύο ὑπουργοὶ τῶν διαπραγματεύσεων, ἀρκετὰ συνεργάσιμοι, ἀλλὰ γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι δὲν εἶχαν ἐπιρροὴ στοὺς συναδέλφους τους, ἐνῶ καὶ ὁ πρωθυπουργὸς δὲν τοὺς στήριζε σχεδὸν καθόλου, διαφορετικὰ δὲν θὰ εἶχαν σημειωθεῖ ὅλες οἱ καθυστερήσεις στὰ ἐπὶ μέρους μέτρα καὶ στὴν ἀξιολόγηση. Καταλήγουν στὸ πρῶτο συμπέρασμα, ὅτι ἐγκαινιάζεται χειρότερη τακτικὴ μὲ τὸ παρὸν σχῆμα∙ ὁ ὑπὲρ τοῦ παραλλήλου νομίσματος ὑπουργὸς δὲν πιστεύει θεωρητικὰ στὴν ἄποψη αὐτή, ἀλλὰ καὶ μετέχει στὸν στενὸ κύκλο τῶν ἀτλαντικῶν οἰκονομολόγων, τῶν γνωστῶν Κασσανδρῶν γιὰ τὸ τέλος τῆς Εὐρωζώνης. Ἑπομένως αὐτὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἄλλαξε στάση, ἔστω κι ἂν ὑποθέσει κανεὶς ὅτι ἄλλαξε γνώμη, διότι οἱ δεσμεύσεις του δὲν τοῦ τὸ ἐπιτρέπουν∙ τὸ ἄλλο εἶναι ὅτι γίνεται μέλος εὐρυζωνικῆς κυβερνήσεως παρόμοιος δεδηλωμένος ἐχθρός της.

Ἡ ἀπογοήτευση τῆς ἀγορᾶς εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερη∙ οἱ γνωρίζοντες τὴν πραγματικὴ οἰκονομία ἀδυνατοῦν νὰ καταλάβουν τὸ πῶς μπορεῖ νὰ ἀλλάξει, ὅταν ὁ κύριος ἐκφραστὴς τοῦ κρατισμοῦ καὶ τῶν συντεχνιακῶν συμφερόντων γίνεται πρῶτος τῇ τάξει ὑπουργὸς καὶ ἑπομένως ὁ δεύτερος στὴν ὑπογραφὴ τῶν ὅποιων ὑπουργικῶν ἀποφάσεων. Ὅταν ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν τὸν ἤλεγχε ὡς κατώτερο ὑπουργὸ καὶ ἀνεχόταν τὸν ἐξευτελισμό του ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους, πῶς θὰ τὸν ἐλέγξει τώρα ποὺ τοῦ ἀνέθεσε περισσότερες ἐξουσίες; ἄλλο παιχνίδι παίζεται στὰ παρασκήνια καὶ δὲν εἶναι καθόλου δύσκολο νὰ τὸ μαντεύσει κανείς∙ σκοπὸς εἶναι ἡ ἐξυπηρέτηση τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ μόνο. Ἤδη ἀκούγονται πολλά, ὅτι οἱ καθυστερήσεις στὶς Σκουριὲς ἀποβλέπουν στὴν ἀπογοήτευση τῶν Καναδῶν τῆς «Ἑλληνικὸς Χρυσός», ὥστε Ἀμερικανοὶ ἀνταγωνιστές τους νὰ τὴν πάρουν, γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμί, ὅπως μεθόδευε ὁ ὑπουργός∙ κάτι ἀντίστοιχο λένε ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν Ἐμίρη τοῦ Κατὰρ καὶ τὶς ἐπενδύσεις του στὴν Ὀξυὰ καὶ στὴν Ζάκυνθο, ἀλλὰ καὶ μὲ ἄλλους. Ἡ ἐνόχληση στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες εἶναι χειρότερη, διότι πολὺ περισσότερο παρεμποδίζονται μὲ τὶς συνεχεῖς καθυστερήσεις οἱ εὐρωπαϊκὲς καὶ ἄλλες ἐπενδύσεις∙ ὅποιος δὲν ἐντάσσεται στὸ κλειστὸ κύκλωμα τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, «εἶναι χαμένος ἀπὸ χέρι στὴν Ἑλλάδα», ὅπως κυκλοφορεῖ στοὺς διεθνεῖς κύκλους. Αὐτὸ τὸ ἀκοῦνε οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ δὲν θὰ τὸ δεχθοῦν μὲ κανέναν τρόπο.

Ἡ ἐξαφάνιση, καὶ τῆς ἐλαχίστου ἐπιρροῆς τοῦ Ναπολεοντίσκου σὲ κάποια μικρὰ κόμματα, εἶναι τὸ πολιτικὸ συμπέρασμα τοῦ ἀνασχηματισμοῦ∙ πέραν τῆς ἀποδιαλύσεως τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, τώρα δὲν διαθέτει, ἀπὸ ὅ,τι δείχνουν οἱ πρῶτες ἀντιδράσεις τῶν κομμάτων, οὔτε τὴν παραμικρὰν ἀνοχὴν τῶν ἄλλων. Ἕνωση Κεντρωών, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ, εἶναι πλέον πολὺ πιὸ ἀρνητικὰ κι ἔτσι ἀναβλήθηκε γιὰ τὴν Πέμπτη ἡ διάσκεψη τοῦ προεδρείου τῆς Βουλῆς γιὰ τὸ ΕΣΡ∙ τὸ ‘χουν μετανιώσει καὶ γιὰ τὶς μικροπαραχωρήσεις τους τὸν τελευταῖο καιρό. Ἤδη ὄλοι τους προσανατολίζονται γιὰ σκληρότερη κριτικὴ στὸ μέλλον∙ οἱ συντεχνίες ἀπ’ τὴν ἄλλη δὲν ἔχουν καμμία ἐμπιστοσύνη στὶς διαβεβαιώσεις τῶν ἀνθρώπων τῶν ὑπουργῶν, ὅτι παραμένουν στὶς θέσεις τους οἱ κρατιστές, ἐπικαλούμενοι τὸν ὑπουργὸ Ἐσωτερικῶν ὡς ἐγγύηση. Ἀλλὰ ἐλάχιστοι πείθονται, ἂν ὄχι κανένας, διότι ἔχουν ἀπογοητευθεῖ εἴκοσι μῆνες, ἐνῶ ἔχουν καὶ τὶς οἰκογένειές τους ἐξαθλιωμένες, χωρὶς φάρμακα καὶ χωρὶς κανονικὸ φαγητὸ οἱ περισσότεροι∙ ὅσοι ἔχουν τακτοποιηθεῖ ἐπὶ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι ἐλάχιστοι καὶ αὐτοὶ ἀποτελοῦν κόκκινο πανὶ γιὰ τοὺς ἄλλους, ἐνῶ καὶ οἱ πιέσεις στὸ περιβάλλον τους ἔχουν γίνει ἀφόρητες. Τοὺς κατηγοροῦν ὅτι φταῖνε κι αὐτοὶ, διότι τοὺς ἀνέχονται καὶ δὲν ἀντιδροῦν∙ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ καταδιώκουν πλέον τοὺς ὑπουργοὶ καὶ τοὺς κυβερνητικοὶ βουλευτὲς ὅπου τοὺς βροῦν, μὲ τὰ πρώην στελέχη ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα στὴν πρώτη γραμμή.

Ἡ ὁμοβροντία τῆς ἀντιπολιτεύσεω ς συμπίπτει καὶ μὲ τὴν δημοσκοπικὴ ἐξαφάνιση τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ ἔχει γίνει πλέον κοινὴ πεποίθηση ὅλων ὅτι ἔχει καταρρεύσει πολιτικὰ καὶ οἱ πολλοὶ δὲν ἀναζητοῦν κἂν ἑρμηνεῖες, τὸ περιγράφουν ὅπως τὰ φυσικὰ φαινόμενα. Μάλιστα, μετὰ καὶ τὴν σκλήρυνση τῆς στάσεως τῶν μικρῶν κομμάτων, μετὰ τὸν ἀνασχηματισμό, ἡ καθοδικὴ πορεία τῆς κυβερνήσεως δὲν ἀνακόπτεται πλέον μὲ τίποτε∙ οἱ ὑποσχέσεις γιὰ τὸ μέλλον θυμίζουν τὶς προηγούμενες μνημονιακὲς κυβερνήσεις οἱ ὁποῖες ἔλεγαν τὰ ἴδια πράγματα καὶ κανεὶς δὲν τὶς πίστευε∙ πολὺ λιγώτερο φυσικὰ εἶναι διατεθειμένος ὁ κόσμος νὰ πιστέψει τὴν σημερινή, καὶ γιατὶ ὑποσχέθηκε τόσα πολλὰ καὶ εἶπε περισσότερα ψέμματα καὶ ἐπειδὴ ἡ κατάσταση εἶναι πολὺ χειρότερη τώρα, οὔτε μὲ τὴν κατοχὴ δὲν συγκρίνεται, λένε στὶς γειτονιές. Ὑποχρεωτικὰ σὲ τόσο δραματικὲς καταστάσεις ὁ κόσμος στρέφεται στὴν ἐναλλακτικὴ λύση καὶ μοναδικὴ πλέον ἀναδεικνύεται ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης∙ ὄχι μόνο συγκεντρώνει διαφορὰ ἀπ’ τὸν πρωθυπουργὸ σὲ πρόθεση ψήφου γύρω στὰ 30% καὶ διπλάσιο ποσοστὸ ὡς κατάλληλος γιὰ πρωθυπουργός, μὲ προοπτικὴ νίκης στὸ 50%, καὶ μάλιστα σὲ δημοσκόπηση συριζαϊκή. Ὅταν τὰ ποσοστὰ τῆς διαφορᾶς ἀνέρχονται σὲ τέτοια ὕψη δὲν ἀντέχει κανεὶς στὴν ἐξουσία οὔτε λίγο∙ ἐὰν δὲν διαθέτει τὴν ἐλάχιστη πολιτικὴ αὐτοσυνειδησία, τότε καταρρέει ἀπὸ τυχαῖο γεγονός, κι αὐτὸ μπορεῖ νὰ συμβεῖ ἀνὰ πᾶσα στιγμή πλέον.