Οἱ Ἕλληνες πίστευαν ὅτι, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν Μηδικῶν πολέμων οἱ θεοὶ ἦταν δίπλα τους καὶ τοὺς βοήθησαν ἐναντίον τῶν βαρβάρων∙ κυκλοφοροῦσαν, ἄλλωστε, πολλὲς παραδόσεις ὅτι εἶχαν κατεβεῖ οἱ θεοὶ καὶ οἱ ἡμίθεοι καὶ πολεμοῦσαν μαζί τους, ὅπως κατὰ τὴν ναυμαχία τῆς Σαλαμῖνος οἱ Διόσκουροι εἶχαν βρεθεῖ μαζὶ μὲ τοὺς ναῦτες ἀπ’ τὴν πεδιάδα τῆς Ἐλευσῖνος. «Οἶμαι δὲ καὶ τὸν πόλεμον θεῶν τινα συναγαγεῖν ἀγασθέντα τὴν ἀρετὴν αὐτῶν»∙ νομίζω δὲ ὅτι καὶ στὸν πόλεμο πίστευαν ὅτι κάποιοι θεοὶ εἶχαν συμπράξει μαζί τους γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῆς ἀρετῆς των. «Ἵνα μὴ τοιοῦτοι γενόμενοι τὴν φύσιν διαλάθοιεν μηδ’ ἀκλεῶς τὸν βίον τελευτήσαιεν»∙ γιὰ νὰ μὴν ἐκπέσουν τόσο πολὺ ὥστε νὰ παραλλάξουν τὴν φύση τους οὔτε ἀδόξως νὰ τερματίσουν τὴν ζωή τους. Εἴχανε ταυτισθεῖ πλήρως μὲ τὴν ἐλεύθερη πολιτικὴ πρακτικὴ καὶ τὴν ἀνάδειξη ὅλων τῶν ἀρετῶν τους κατὰ τὸν πόλεμο.