Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιδιώκει τὴν πάσῃ θυσίᾳ ἐξασφάλιση διεθνῶν ἐρεισμάτων γιὰ ἐλαχίστη παράταση τῆς παραμονῆς του στὴν ἐξουσία∙ μᾶλλον καλύτερη εἶναι ἡ διατύπωση τῶν πραγματικῶν κινήτρων του, ξημεροβραδιάζεται μὲ τὴν ἀναζήτηση τρόπων ἀναβολῆς τῆς λογοδοσίας, διότι γνωρίζει ὅτι ἔχει διαπράξει σὲ πολλὰ θέματα κακουργήματα ποὺ θεωροῦνται ἐσχάτη προδοσία καὶ αὐτὰ δὲν παραβλέπονται ἀπὸ κανέναν. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης τὸ ἔχει θέσει σαφέστατα, καταλογισμὸς εὐθυνῶν γιὰ ὅλα, καὶ ἴσως μὲ μία ἢ δύο Ἐξεταστικὲς Ἐπιτροπές, διότι ὅλα τὰ ἐγκλήματά του ἔχουν διαπραχθεῖ συνειδητὰ εἰς ὑπηρεσίαν ἀλλοτρίων σκοπῶν∙ εἶχε ἀγνοήσει, ἀπ’ ὅ,τι λέγεται στοὺς πολιτικοὺς κύκλους, τοὺς συμβούλους του ἐπικοινωνίας νὰ τοῦ προρείνουν ἀπ’ τὴν Ἄνοιξη προσφυγὴ σὲ ἐκλογές, ὁπότε θὰ ἐξασφάλιζε γύρω στὸ 20% καὶ ἰσχυρὴ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση στὴν Βουλή, ὡς μοναδικὸ μέσο ἀμύνης ἀπέναντι στὴν λογοδοσία. Φοβήθηκε καὶ «ἔσπρωξε» τὰ πράγματα στὸ μέλλον, ὅπως κάνουν πάντα οἱ δειλοὶ καὶ μοιραῖοι, ὁπότε φθάνει ὁ κόμπος στὸ χτένι, ἂν δὲν ἔφθασε ἤδη, διότι οἱ δημοσκόποι μετὰ δυσκολίας τοῦ δίδουν διψήφιο ἀριθμὸ καὶ κανὰ δυὸ δεκάδες βουλευτὲς κι αὐτοὺς ἀλληλοσπαρασσόμενους∙ ἡ ἀπόφαση πλέον εἶναι πιὸ δύσκολη καὶ ἀπαιτεῖ τόλμη, ἀλλὰ αὐτὴ δὲν εἶχε φυτρώσει ποτὲ μέσα του. Μένει μετέωρος στὴν σαπιοσανίδα του ποὺ τὸν ἀνέβασε μὲ τὸ κύμα στὴν ἐξουσία.

Ἡ διεθνὴς ἀπομόνωση ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ καὶ ἀφοῦ ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα τάχθηκε ὁλοπλεύρως ὑπὲρ τῆς ἀντιπάλου του, ὅσο κανεὶς ἄλλος πρόεδρος στὴν ἀμερικανικὴ ἱστορία∙ ἐλάχιστα εἶναι τὰ θέματα ποὺ μπορεῖ νὰ συζητήσει πλέον, ἰδιαιτέρως μὲ πρωθυπουργὸ μιᾶς μικρῆς χώρας. Περισσότερα μπορεῖ νὰ πληροφορηθεῖ ἡ κυβέρνηση μὲ προσέγγισή της πρὸς τὸ ἐπιτελεῖο τοῦ νέου προέδρου, στὸ ὁποῖο ἔχει διαδραματίσει ἐξέχοντα ρόλο μιὰ πλειάδα Ἑλληνοαμερικανῶν∙ ἡ Ἑλλὰς διαθέτει τὸ πλεονέκτημα, ὅτι οἱ ὁμογενεῖς καὶ τρίτης καὶ τέταρτης γενιᾶς ἐνδιαφέρονται ἐνεργὰ γιὰ τὴν χώρα προελεύσεώς τους, ὁπότε ἔχουν καὶ βαρύνουσα γνώμη στὴν νέα ἐξουσία γιὰ ἕναν πρόσθετο λόγο∙ ἡ ψῆφος τῶν Ἑλληνοαμερικανῶν ἔδωσε τὴν πλειοψηφία στὸν πρόεδρο, διότι ἔμειναν οἱ περισσότεροι πιστοὶ στὸ Ρεπουμπλικανικὸ κόμμα. Αὐτὰ μετροῦν στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ καὶ πολὺ μάλιστα∙ ἀλλὰ ἔχει τὴν ἄνεση ἡ ἀριστερὴ κυβέρνηση γιὰ τέτοιες λεπτὲς κινήσεις; δύσκολη ἡ ἀπάντηση καὶ μᾶλλον ἀρνητική. Οἱ ἐξαρτήσεις της ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια φαίνεται ὅτι ὑπαγορεύουν τὴν στάση της∙ οἱ κερδοσκόποι γνωρίζουν ὅτι δύσκολα πολὺ βρίσκουν διαύλους ἐπικοινωνίας μὲ τὶς τάσεις ἀπομονωτισμοῦ τῆς νέας ἐξουσίας. Ἡ δύναμή τους βρίσκεται στοὺς ὑποδούλους τους στὸ ἐξωτερικό, ὅπως ὁ Ναπολεοντίσκος, καὶ στὶς δεσμεύσεις ποὺ δὲν ἐλέγχονται εὔκολα ἀπ’ τὶς ἀμερικανικὲς ἀρχές.

Ἡ ἀπόλυτη συντριβή του, καλύτερα ἡ ἐξουθένωσή του, στὰ τηλεοπτικὰ συμπληρώνει τὴν πολιτική του ἐξαφάνιση∙ ὑποχρεώθηκε ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν ἄνευ ὅρων παράδοση στὸν Κυριάκο Μητσοτάκη γιὰ τὴν σύσταση τοῦ ΕΣΡ καὶ τὰ πρόσωπα στὶς καίριες θέσεις του. Τελικὰ ἡ δίμηνη περιπέτεια, μὲ τοὺς κωμικοὺς διαγωνισμοὺς καὶ τὶς ἐπιθέσεις κατὰ τῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ τὴν κατάφωρη καταπάτηση τῆς ἀρχῆς τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, κατέληξε σὲ πλήρη γελοιοποίηση τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ πραιτωριανοῦ του∙ εἶχαν πιστέψει ὅτι αὐτὰ θὰ ἀποτελοῦσαν τὸ μέσο γιὰ τὸν ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης ἀπ’ τὴν κοινωνικὴ ἐξαθλίωση καὶ τὴν ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς καὶ θὰ τοὺς ἐπέτρεπαν νὰ κοροϊδεύουν συνέχεια τὸν λαό. «Ἀπέτυχαν οἰκτρῶς καὶ ἐξουθενώθησαν», ἐνῶ καὶ ὁ ἀνασχηματισμὸς ἔχει ξεχασθεῖ κι ὅλοι βρίζουν πλέον τὴν κυβέρνηση∙ οἱ δημοσκοπήσεις τὸ ἐπιβεβαιώνουν, καὶ ἡ διαπλοκὴ διαπιστώνει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ συμμαζέψει τὰ πράγματα∙ ἐκτίθενται ὅλοι τους, ἐνῶ γνωρίζουν ὅτι εἶναι χαμένοι, ἀλλὰ προσφέρουν ἕνα καλό, ἀποδεικνύουν καὶ στοὺς πλέον δύσπιστους, ὅτι εἶναι ὄργανα τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων. Ὅταν ἀκόμη καὶ ἱστορικὲς πρωινὲς ἐφημερίδες προβάλλουν ὡς πρότυπο τὴν ἀπόλυτη ἐξάρτησή μας ἀπ’ τὴν Ἀμερικὴ καὶ τὴν μετατροπή μας σὲ δεύτερο Ἰσραήλ, ἀποκαλύπτουν τοὺς βαθύτερους ἀντιευρωπαϊκοὺς σκοπούς τους∙ μεθοδευμένα γίνονται ὅλα, ἀλλὰ ἐπιβεβαιώνουν τὸ πόσο ἀποκομμένοι εἶναι ἀπ’ τὴν Ἑλλάδα, δὲν πατᾶνε χῶμα ἑλληνικό…

Ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς μετατρέπεται σὲ θρυαλίδα, μαζὶ μὲ τὶς διαδοχικὲς μειώσεις μισθῶν καὶ συντάξεων∙ ὁ χειμώνας θυμίζει κανονικὰ κατοχὴ γιὰ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ περισσότερο γιὰ τοὺς κατοίκους τῶν συνοικιῶν τῶν μεγάλων πόλεων. Στὴν ἐπαρχία τὰ πράγματα εἶναι κάπως ὑποφερτά, διότι παραμένουν ζωντανὲς οἱ σχέσεις μὲ τὰ χωριά, ὅπου ἡ γιαγιὰ ξανάβαλε τὸν μπαχτσέ της, τὶς κοτοῦλες της, τὰ μανάρια της καὶ θυμήθηκε τὴν αὐτοκατανάλωση τῆς μάνας της καὶ τῆς γιαγιᾶς της∙ ἐφοδιάζει ἔτσι τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἐγγόνια στὴν γειτονικὴ πόλη μὲ πολλὰ τρόφιμα. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ στὰ νησιά, στὴν Κρήτη, ὅπου, πέραν τοῦ τουρισμοῦ, ἔχουν καὶ τὴν συνεχῆ ροὴ τῶν πραγμάτων ἀπ’ τὰ χωριά∙ δὲν αἰσθάνονται ἐκεῖ τὴν κρίση καὶ τὸ διαπιστώνουν αὐτὸ ὁ παπποῦς κι ἡ γιαγιὰ ἀπ’ τὰ παράπονα τῶν παιδιῶν τους σὲ Ἀθήνα ἢ Θεσσαλονίκη, διότι κι αὐτὰ ζητοῦν τρόφιμα, ἐπειδὴ δὲν βγαίνουν οἰκονομικὰ μὲ κανέναν τρόπο. Αὐτὰ τὰ ἐγγόνια ἐπηρεάζουν περισσότερο τοὺς Κρητικοὺς καὶ καταφέρονται τόσο σκληρὰ κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ αὐτὸ μάλιστα τὸ εἶδε στὴν πρόσφατη ἐπίσκεψή του στὴν μεγαλόνησο. Οἱ παλιοὶ πολιτικοὶ δὲν δίδουν στὸν ΣΥΡΙΖΑ πάνω ἀπὸ 12% μέχρι 15% στὶς προσεχεῖς ἐκλογές∙ ὁπότε ὁ ἀντίλογος εἶναι ὅτι στὸ σύνολο τῆς χώρας εἶναι στὸ μισὸ τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ.

Ἡ ἄρδην ἀνατροπὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς διαμορφώνει καὶ τὶς ἐξελίξεις στὴν χώρα∙ ὅλες οἱ τελευταῖες κινήσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπέβησαν εἰς βάρος του∙ «ὅ,τι πιάνει στὰ χέρια του, γίνεται κάρβουνο», ἐξομολογοῦνται οἱ βουλευτές του στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς. Εἶχαν ἐπενδύσει τὰ πάντα στὴν νίκη τῆς Χίλλαρυ Κλίντον καὶ στὴν ἐπίσκεψη στὴν συνέχεια τοῦ Μπάρακ Ὀμπάμα, ὡς ὁροσήμου γιὰ τὸ χρέος καὶ τὴν ἀξιολόγηση∙ παραμένουν μαθητευόμενοι μάγοι, διότι δὲν εἶχαν ἀφήσει οὔτε παράθυρο γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, καὶ τώρα καταλαβαίνουν –αὐτὸ τουλάχιστον τὸ ἀντιλαμβάνονται- ὅτι βρίσκονται στὸ κενό. Ἡ ἐπαναχάραξη τῆς πολιτικῆς τους εἶναι πολὺ δύσκολη ἂν ὄχι ἀδύνατη∙ δὲν ἔχουν οὔτε πνευματικὴ διαύγεια οὔτε ἱστορικὲς γνώσεις γιὰ ριζικὴ ἀλλαγὴ τῆς στάσεώς τους – ἀλλὰ ἂν διέθεταν τὰ προσόντα αὐτὰ δὲν θὰ εἶχαν κατάληξει ἔτσι, « ὅπως ἔστρωσαν κοιμήθηκαν», καὶ ξύπνησαν στὸ παγωμένο ἔδαφος, ἂν ξύπνησαν τελικά-, καὶ μάλιστα ὑπὸ τόσο ἄσχημες συνθῆκες. Φαίνεται ὅμως ὅτι οἱ ἀπειλὲς τῆς τρομοκρατίας ἀνησυχοῦν περισσότερο τὸ Μέγαρο Μαξίμου καὶ ἀποκαλύπτουν τὶς βαθύτερες ἐξαρτήσεις του∙ δὲν ἐξηγοῦνται διαφορετικὰ οἱ τόσες παραχωρήσεις πρὸς τὸ παρακράτος, σὰν αὐτὸ νὰ ἀσκεῖ πραγματικὰ τὴν ἐξουσία. Γι’ αὐτὸ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης προβάλλει ὡς κύριο πρόβλημα τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν τάξη στὴν Ἀθήνα καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα…