Τὸ γερμανογαλλικὸ σχέδιο γιὰ τὴν ὀργάνωση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης συζήτησαν προχθὲς τὸ βράδυ οἱ ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν καὶ Ἀμύνης τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως∙ ἡ συμφωνία ἦταν γενική -μὲ βρεταννικὲς ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ αὐτὲς δὲν μέτρησαν καὶ πολύ, διότι θεωρεῖται δεδομένο τὸ Brexit-, ἂν καὶ παρέμειναν δύο προβλήματα πρὸς διευκρίνηση, οἱ σχέσεις τῆς Εὐρώπης μὲ τὸ ΝΑΤΟ καὶ ἡ μορφὴ τῆς στρατιωτικῆς ὀργανώσεως, πέραν τοῦ θέματος τῶν πολεμικῶν δαπανῶν. Στὸ σχέδιο ἀφήνονται ἀνοικτὰ τὰ θέματα αὐτά, διότι ἀντιλαμβάνονται οἱ εἰσηγητές του, ὅτι πρέπει νὰ ὡριμάσει ἡ ἰδέα στὴν εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη, πρὶν ὑπεισέλθουν στὶς λεπτομέρειες∙ οἱ θέσεις τοῦ νέου Ἀμερικανοῦ προέδρου, γιὰ περιορισμὸ τῆς συμμετοχῆς τῆς χώρας του στὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία εἶναι ὁ κύριος λόγος τῆς ἐπιταχύνσεως τῶν σχεδίων εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης. Ὅσο ἀναγνωρίζεται ὁ κύριος διεθνὴς οἰκονομικὸς ρόλος τῆς Εὐρωζώνης, τόσο καὶ ἀπαιτεῖται ὡς συμπλήρωμα ἡ ἀνάδειξη τοῦ πολιτικοῦ της κύρους.