Σὲ ναυάγιο ὁδηγήθηκαν οἱ διαπραγματεύσεις γιὰ τὴν ἀξιολόγηση καὶ τὸ κουαρτέτο ἀναχώρησε, μὲ ἄγνωστη τὴν ἐπιστροφή του, ἀλλὰ μὲ ἄμεσες τὶς ἐπιπτώσεις στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ κύρια αἰτία, ἡ πλήρης διαφωνία στὰ ἐργασιακά, διότι ἡ κυβέρνηση ἀρνεῖται ἐφαρμόσαι, ὅσα ἔχει ἤδη ἡ ὑπογράψει, ἐπειδὴ τὴν ἴδια στιγμὴ θὰ ἐξαχνωθεῖ. Στὶς Βρυξέλλες φάνηκαν ὅτι ἦταν ἀναμενόμενη ἡ διακοπή, ἴσως καὶ οἱ ἐπιπτώσεις της, διότι ὁ σχολιασμὸς ἦταν οὐδέτερος∙ δείχνουν ὅτι ἔχουν βαρεθεῖ μὲ τὰ βρώμικα τεχνάσματα τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ ἀναζητοῦν τρόπους ἀπαλλαγῆς ἀπ’ αὐτόν. Ἀκολουθοῦν τὴν ἴδια τακτικὴ μὲ τὴν δική του τὸ πρῶτο ἑξάμηνο τοῦ 2015, τὸν τρελαίνουν στὶς καθυστερήσεις, ὅπως ἔκαναν καὶ μὲ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ∙ ἀλλὰ τότε ἀπὸ ἄλλη ἀφετηρία, γνώριζαν ὅτι ἔρχεται ὁ ΣΥΡΙΖΑ καὶ ἐφαρμόζει τὶς ὑπονομετικὲς δεσμεύσεις του, γιὰ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Τώρα γίνεται ἀπ’ τὴν ἀντίθετη κατεύθυνση, ἔρχεται ὁ Εὐρωπαϊστὴς Κυριάκος Μητσοτάκης.