Ἡ δήλωση τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ὅτι θὰ ἀποχωρήσει ἀπ’ τὴν συμφωνία ἐλευθέρων ἀνταλλαγῶν τοῦ Εἰρηνικοῦ, TPP, θεωρεῖται ὡς πλῆγμα στὴν ἐλευθερία τοῦ ἐμπορίου καὶ πλήρη ἀμφισβήτηση τῆς πολιτικῆς τοῦ προκατόχου του∙ ὁ νέος πρόεδρος ἀπαντάει ἔτσι καὶ στὴν δέσμευση τοῦ Μπάρακ Ὀμπάμα, ὅτι θὰ σχολιάζει κάθε ἀπόφασή του, κάτι ποὺ δὲν ἔχει κάνει κανένας πρώην πρόεδρος στὴν ἀμερικανικὴ ἱστορία. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὠθεῖ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Ἀσίας στὴν συμφωνία ἐλευθέρου ἐμπορίου μὲ τὴν Κίνα, καθιστώντας τὸ Πεκῖνο κυρίαρχο οἰκονομικὰ στὴν ἤπειρο∙ ἡ λογική του εἶναι, ἡ ὑποχρέωση τῶν ἀμερικανικῶν πολυεθνικῶν ἑταιρειῶν γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν Ἀμερική, ἀλλὰ αὐτὸ θεωρεῖται ἀδύνατο, κατὰ τοὺς οἰκονομικοὺς παρατηρητές. Στὴν Εὐρώπη ἐκφράζει τὴν ἐπιθυμία διὰ ἐπιλογὴ ἀπ’ τὴν Βρεταννία τοῦ Νάιτζελ Φάρατζ ὡς πρεσβευτοῦ της στὴν Οὐάσιγκτον∙ προβλέπεται ἑπομένως σκλήρυνση τῶν σχέσεων μὲ τὴν Εὐρωζώνη, ὁπότε ἐπιβεβαιώνεται πλήρως ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ.