Οἱ Σπαρτιάτες στὶς Θερμοπύλες, μὲ τὸν Λεωνίδα καὶ τοὺς τριακοσίους, καὶ οἱ Ἀθηναῖοι στὸ Ἀρτεμίσιο, μὲ ἑξῆντα τριήρεις, ἔδωσαν τὶς πρῶτες μάχες ἐναντίον τῶν πολλαπλασίων Περσῶν∙ εἶχαν πλήρη συναίσθηση τῶν ἀπονενοημένων ἐνεργειῶν τους, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο ἀνακόψαι τὴν προέλαση τοῦ Ξέρξου πρὸς τὴν Νότιο Ἑλλάδα. «Ἴσας δὲ τὰς τόλμας παρασχόντες οὐ ὁμοίαις ἐχρήσαντο ταῖς τύχαις»∙ στὶς Θερμοπύλες καὶ στὸ Ἀρτεμίσιο οἱ Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ Ἀθηναῖοι τὴν ἴδια τόλμη ἐπέδειξαν, ἀλλὰ δὲν εἶχαν τὴν ἴδια τύχη. «Ἀλλ’ οἱ μὲν διεφθάρησαν καὶ ταῖς ψυχαῖς νικῶντες τοῖς σώμασιν ἀπεῖπον»∙ ἀλλὰ οἱ μὲν Σπαρτιάτες ἐθυσιάσθησαν καὶ ἐπειδὴ νίκησαν στὶς ψυχὲς παραιτήθηκαν ἀπ’ τὰ σώματά τους. «(Οὐ γὰρ δή τοῦτό γε θέμις εἰπεῖν, ὡς ἡττήθησαν»∙ διότι δὲν εἶναι πρέπον νὰ λεχθεῖ, ὅτι ἡττήθησαν. «Οὐδεὶς γὰρ αὐτῶν φυγεῖν ἠξίωσεν)»∙ διότι κανένας ἐξ αὐτῶν δὲν καταδέχθηκε νὰ διαφύγει. Ἡ αὐτοθυσία τους κατεγράφη.