Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἐπανεξελέγη πρόεδρος τοῦ Χριστιανοδημοκρατικοῦ κόμματος τῆς Γερμανίας μὲ ποσοστὸ 89,5%, ὁπότε καὶ τυπικὰ κατέρχεται γιὰ καγκελάριος στὶς ἐκλογὲς τοῦ Φθινοπώρου∙ ἐκφράζει αὐτὴ τὴν ἐποχὴ τὴν οἰκονομικὴ δύναμη τῆς χώρας της καὶ τὴν διεθνῆ ἀναγνώρισή της, ὡς μοναδικῆς ἐγγυήσεως τῆς πολιτικῆς συνοχῆς τῆς Εὐρωζώνης καὶ οὐσιαστικῆς σταθερᾶς στὶς διεθνεῖς σχέσεις. Οὐδέποτε στὴν ἱστορία της ἡ Γερμανία εἶχε πετύχει αὐτὴν τὴν ἀναγνώριση, ἡ ὁποία γίνεται σημαντικώτερη, διότι οἱ ἄλλες μεγάλες χῶρες τῆς Δύσεως ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ προβλήματα, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες τὴν μετάβαση στὸν νέο πρόεδρο, ἡ Μεγάλη Βρεταννία τὴν διαχείριση τοῦ Brexit καὶ τὸν ὑποβιβασμό της ὡς διεθνοῦς παράγοντος καὶ ἡ Γαλλία τὴν ἀπαξίωση τοῦ προέδρου της∙ οἱ Γερμανοὶ δείχνουν ὅτι εἶναι ὑπερήφανοι μὲ τὴν καγκελάριό τους, καταψηφίζουν τὸ κόμμα της καὶ τοὺς τοπικοὺς ἡγέτες στὰ κρατίδια, ἀλλὰ προτιμοῦν τὴν καγκελάριο γιὰ τὴν ἡγεσία τῆς χώρας τους.