Τὸ ἀκριτικὸ νησὶ ἐπέλεξε ὁ Ναπολεοντίσκος, ἐνώπιον μερικῶν δεκάδων κατοίκων -ὅσοι μένουν αὐτὴ τὴν ἐποχὴ στὴν Νίσυρο- καὶ πολλαπλασίων εἰσκομισθέντων μετ’ αὐτοῦ γιὰ νὰ ἐξαπολύσει ἐπίθεση κατὰ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου καὶ νὰ διακηρύξει τὴν ἐθνική του ἔπαρση ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν∙ ἡ σύγκρουση τοῦ Ταμείου μὲ τὴν Ἐπιτροπὴ ἀφορᾶ ἐλάχιστα τὴν Ἑλλάδα, διότι σχετίζεται μὲ τὸν ρόλο τῆς Εὐρωζώνης στὸν κόσμο, ἰδιαιτέρως μετὰ τὴν ἐκλογὴ Ντόναλντ Τράμπ. Τὸ ἀδιέξοδο στὶς διαπραγματεύσεις εἶναι δεδομένο, διότι οἱ συμφωνίες εἶναι ρητὲς καὶ δὲν ἀλλάζουν κατὰ τὸ δοκοῦν∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν δυσκολώτερα προβλήματα, ὅπως τὸ Brexit, τὶς σχέσεις μὲ τὴν Οὐάσιγκτον καὶ τὴν Τουρκία, μετὰ καὶ τὶς ἐξελίξεις στὴν Συρία. Ἄλλωστε σὲ αὐτὸ ἀποβλέπει ἡ ἐνίσχυση τῆς Φρόντεξ καὶ ἡ ἀποστολὴ προσθέτων δυνάμεων γιὰ τὴν φύλαξη τῶν συνόρων μας∙ τὸ δείχνουν δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὴν κυβέρνηση.