Ἡ συμφωνία τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν, Ρωσίας, Ἰρὰν καὶ Τουρκίας, γιὰ τὴν στενὴ συνεργασία τους στὴν ἐπίλυση τοῦ συριακοῦ προβλήματος, ἴσως ἀλλάξει τὰ δεδομένα γιὰ τὴν τραγικὴ χώρα∙ πρόκειται γιὰ τὶς ἀμέσως ἐμπλεκόμενες χῶρες, μὲ ἀεροπορικὲς καὶ ἄλλες δυνάμεις στὸν πόλεμο, καὶ μάλιστα συγκρουόμενες μέχρι πρόσφατα, τουλάχιστον διπλωματικά. Σὲ ἐπίπεδο ἐπιχειρήσεων ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, διότι στὴν πράξη παρακάμπτει τὶς παρεμβάσεις τῶν δυτικῶν χωρῶν καὶ ἐπιτρέπει τὴν συνδιαλλαγὴ κάποιας μορφῆς Σουνιτῶν, δηλαδὴ τῶν Τούρκων, καὶ Σιιτῶν, δηλαδὴ τῶν Ἰρανῶν∙ ἤδη ὁ κυβερνητικὸς στρατὸς εἰσέβαλε στὰ τελευταῖα ὀχυρὰ τῶν Τζιχαντιστῶν στὸ Ἀλέπι καὶ προχωρεῖ στὴν ἐκκαθάριση τοῦ ἐδάφους, ἐνῶ καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν παρουσιάζουν ἀντιρρήσεις, εἴτε διότι δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα παρεμβάσεων, εἴτε ἐπειδὴ βρίσκονται στὴν μεταβατικὴ περίοδο μέχρι τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπ’ τὸν νέο πρόεδρο. Ἴσως διαγράφεται κάποια ἐλπίδα ἐξευρέσεως λύσεως στὸν ἐπὶ πενταετία πλέον ἐμφύλιο τῆς χώρας.