Οἱ ἀνακατατάξεις στὴν πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς Εὐρώπης ἐπιταχύνονται, μὲ τὴν κλιμάκωση τῶν τρομοκρατικῶν ἐπιθέσεων καὶ τὴν τραγωδία τοῦ Βερολίνου∙ ἡ αἴσθηση τῆς ἀσφαλείας καὶ ὁ συνακόλουθος ἐφησυχασμὸς τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου, μὲ τὸ ΝΑΤΟ ὡς κύριο ὀχυρὸ καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς ὡς προστάτες, ἔχει ὁλοκληρώσει τὸν ἱστορικό της κύκλο. Οἱ διαξιφισμοὶ μὲ τὸ εὐρὼ θεωροῦνται πλέον ὡς ἀνώδυνοι ἀκροβολισμοὶ μπροστὰ στὴν ἀπειλὴ τῆς τρομοκρατίας∙ οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ὀργανώσουν τὶς δικές τους δυνάμεις ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας καὶ πληροφοριῶν, στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ στὶς πειοχὲς προελεύσεως τῆς ἀπειλῆς. Ἤδη ἐφαρμόζονται τὰ μέτρα αὐτά, ἀλλὰ καὶ φέρουν μαζί τους καὶ ἀνάλογες ἀλλαγὲς στὴν πολιτικὴ ἐκπροσώπηση τῶν διαφόρων δυνάμεων∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ δείχνει ὅτι ἀντέχει, ἂν καὶ ἔγιναν οἱ πρῶτες διαδηλώσεις ἔξω ἀπ’ τὸ γραφεῖο της, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι δέχθηκε τοὺς μετανάστες. Ἡ εὐρύτερη εὐρωπαϊκὴ καὶ διεθνὴς ἀπήχησή της μετράει περισσότερο.