Στὴν ταχύτερη μετεξέλιξη τῆς Εὐρωζώνης σὲ ἰσχυρὴ πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἕνωση ὠθοῦν οἱ διεργασίες διεθνῶς καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῆς γηραιᾶς ἠπείρου∙ ἡ Βρεταννία ἀποχωρεῖ ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ὁριστικὰ πλέον, ὅπως παραδέχονται οἱ πάντες, ὁπότε ἀποδυναμώνεται ὁ ἀτλαντικὸς ἄξων, μὲ σημαντικὴ ἐπίδραση καὶ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ. Τὸ βάρος πλέον πέφτει ἀποκλειστικὰ στὴν Γερμανία καὶ στὴν Ἀγκέλα Μέρκελ, ἡ ὁποία διατηρεῖ τὴν στήριξη τοῦ λαοῦ της, παρὰ τὸ τρομοκρατικὸ κτύπημα στὸ Βερολίνο∙ ἡ Γαλλία ὑφίσταται τὶς συνέπειες τοῦ ἀτλαντισμοῦ τῶν Σοσιαλιστῶν καὶ ἀναμένει τὸν Μάιο γιὰ ἀνάδειξη τοῦ νέου προέδρου, μὲ ἐπικρατέστερο τὸν Φρανσουὰ Φιγιόν, τῆς δεξιᾶς καὶ ντεγκωλικῆς παραδόσεως. Στὶς ἄλλες χῶρες, παρουσιάζεται αὔξηση τῆς δυσαρεσκείας ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, ἀλλὰ ὄχι σὲ δύσκολο βαθμό, ἐλεγχόμενο καὶ ἀναμενόμενο ἀπὸ ὅλους∙ ἐὰν προηγηθοῦν οἱ ἐκλογὲς στὴν Ἑλλάδα, τότε πολλὰ θὰ ἀλλάξουν μὲ μεγάλη νίκη τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη.