Ἡ διαχείριση τῆς ἧττας στὶς κάλπες, ἢ ἴσως τῆς συντριβῆς καλύτερα, ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολη ὑπόθεση ἢ μᾶλλον ἀδύνατη γιὰ τὶς κυρτοὺς ὤμους του∙ «ἀρχὰν ἄνδρα δείκνυσιν», ἔλεγε ὁ Βίας ὁ Πριηνεύς καὶ ἐπιβεβαιώνεται. Ὁ νεαρούλης ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ξεπέρασε ἀκόμη τὰ μαθητικὰ συμβούλια, ἔμεινε τὸ μυαλό του κολλημένο στὴν πρακτική τους καὶ στὴν λογική τους∙ καλεῖται νὰ διαχειρισθεῖ δύο θέματα, τὸ Κυπριακὸ καὶ τὴν πολιτικὴ ἐξαφάνιση τοῦ ἰδίου καὶ τοῦ μαζώματός του. Στὸ πρῶτο δὲν ἔχει σύλληψη τοῦ τί χρειάζεται, ἔχει σὲ ἀπομόνωση τοὺς ἔμπειρους καὶ πεπειραμένους διπλωμάτες τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν∙ ὁ Νίκος Ἀναστασιάδης καὶ ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ σὲ ὑποστήριξη, θὰ σώσουν τὸν Ἑλληνισμό, μαζὶ καὶ ἡ ἀναταραχὴ στὴν Τουρκία ποὺ ἀπειλεῖ πιὰ τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξή της. Στὸ ἐσωτερικό, ὅπως καὶ στὰ εὐρωπαϊκά, δὲν ἔχει ἀκόμη ἀντιληφθεῖ ποιὰ εἶναι ἡ κατάστασή τους∙ οἱ περιοδεῖες του τοῦ ἔδειξαν δύο πράγματα, καὶ αὐτὰ μᾶλλον τὰ κατάλαβε, διότι ἀλλιῶς ἀλοίμονό του. Πρῶτον, ὅτι τὸν κυνηγοῦνε μὲ τὶς πέτρες, ὅπου κι ἂν βρεθεῖ, μὲ τὶς Εἰδικὲς Δυνάμεις τῆς Ἀστυνομίας μετὰ δυσκολίας ἀποτρέπειν τὰ χειρότερα∙ δὲν ἔχουν ξανασυμβεῖ σὲ Ἕλληνα πρωθυπουργὸ παρόμοιες ἀντιδράσεις στὴν ἱστορία μας.

Τὰ κορυφαῖα κυβερνητικὰ στελέχη, μὲ βαρειὰ καρδιά, ἀναγνωρίζουν καὶ δημοσίᾳ ὅτι οἱ ἐκλογὲς ἔρχονται καὶ ἀφήνουν νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι διεκδικοῦν κάποια ἀνεκτὴ ἢ ὑποφερτὴ τουλάχιστον ἐκπροσώπηση∙ οἱ δικές τους ὅμως δημοσκοπήσεις δείχνουν τὴν πραγματικότητα, μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ σὲ μονοψήφιο ἀριθμὸ καὶ μὲ τάση, κατὰ τὴν προβολή τους, στὰ ἱστορικά του ποσοστά. Ἡ ἐπιστράτευση τοῦ Ναπολεοντίσκου, διότι τὸν θεωροῦν ἀκόμη ὡς τὸ βαρὺ πυροβολικό τους, τοὺς ἀπογοήτευσε ὅλους καὶ περισσότερο τὸν ἴδιο∙ ἤδη κυκλοφοροῦν πολλά, ὅτι τὰ ἔχει ἐντελῶς χαμένα, κυρίως μὲ τὴν πρωτοφανῆ κατακραυγὴ ἐναντίον του στὴν ἐκλογική του περιφέρεια τὸ Ἡράκλειο καὶ στὸ θέατρο ἀπὸ ἀριστεροὺς κατὰ τεκμήριο θεατές∙ ἐπαναλήφθηκαν τὰ ἴδια στὴν Θεσσαλονίκη, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ψυχολογική του κατάρρευση. Ἐπαναλαμβάνονται στὸ Μέγαρο Μαξίμου οἱ ἴδιες σκηνὲς μετὰ τὴν «νίκη» του στὸ δημοψήφισμα, μὲ τοὺς συνεργάτες του νὰ δυσκολεύονται στὴν «ἀνάτασή» του, ὅπως κυκλοφορεῖ εὐρύτατα στοὺς πολιτικοὺς κύκλους∙ τὸ μεγάλο τους πρόβλημα εἶναι ἕνα, τὸ πῶς θὰ ἀποδυθοῦν στὸν περὶ ζωῆς ἢ θανάτου προεκλογικό τους ἀγῶνα, μὲ τὸν ἀρχηγὸ ὑπὸ δοκιμασία. Πολλὰ λέγονται, ἀλλὰ ἔχουν δευτερεύουσα σημασία, διότι ἀφοροῦν τὴν διαχείριση τῆς ἧττας, ὁπότε, «ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς»∙ εἶναι γεγονὸς ὅμως, ὅτι κομματικὸς μηχανισμὸς δὲν ὑπάρχει, ἐνῶ καὶ οἱ Εἰδικὲς Δυνάμεις τῆς Ἀστυνομίας δὲν εἶναι γι’ αὐτὰ τὰ πράγματα…

Οἱ διεθνεῖς ἐξελίξεις ὠθοῦν ἀκόμη χειρότερα τὴν κυβέρνηση στὴν ἀπομόνωση∙ οἱ προστάτες της ἀτλαντικοὶ κερδοσκόποι βρίσκονται σὲ πολὺ δύσκολη κατάσταση, μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ὁπότε τὸ τελευταῖο πρᾶγμα ποὺ σκέπτονται εἶναι τὸν ἐπουσιώδους σημασίας Ναπολεοντίσκο. Οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν τοῦ ἔχουν καμμία ἐμπιστοσύνη, ἐνῶ καὶ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἀποφεύγει καὶ τὴν τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία μαζί του, διότι βαρέθηκε τὶς παλινδρομήσεις του, ὅταν ἀκόμη καὶ στὸ θέμα τῆς τρομοκρατίας ἀρνεῖται τὴν συνεργασία μὲ τὶς εὐρωπαϊκὲς ὑπηρεσίες καὶ αὐτὸ δὲν συγχωρεῖται ἀπ’ τὴν καγκελάριο. Στὰ θέματα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τῆς Συρίας εἶναι ζήτημα τοῦ ἂν κατάλαβε τὸ τί ἀκριβῶς συνέβη∙ οἱ δεσπότες του ἀτλαντικοὶ κερδοκόποι τὸν ἔχουν δεσμεύσει κατὰ τῆς ρωσικῆς ἐπεμβάσεως καὶ αὐτὸς ὑπακούει πιστά, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπ’ τὸ ὅτι δὲν ἔκανε κανένα σχόλιο γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τῆς δυναμικῆς στὴν χώρα. Ἡ εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ εἶναι σαφὴς πλέον, μετὰ τὴν ἀναδίπλωση τῆς Γαλλίας ἀπ’ τὸν ὁλικὸ ἀτλαντισμό της∙ τὸ Μαξίμου δείχνει ὅτι οὔτε αὐτὴν τὴν ἀναδίπλωση δὲν μπορεῖ ἢ δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ κάνει, ὅπως ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπ’ τὴν διαχείριση τοῦ μεταναστευτικοῦ. Οἱ σχέσεις μὲ τὴν Μόσχα παραμένουν μετέωρες, διότι δὲν ἔχει τὴν ἄνεση ἡ κυβέρνηση νὰ ἀναδείξει τὴν ἰδιαιτερότητα τῆς χώρας μας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ τὴν Βαλκανική.

Ἡ οἰκονομία βυθίζεται ὑπὸ τὸ μηδέν, μὲ τὴν κίνηση τῆς ἀγορᾶς κατὰ 30% χαμηλότερα ἀπὸ πέρυσι καὶ τὴν φοροκαταιγίδα πρωτοφανῆ μὲ τὸ νέο ἔτος, ἐνῶ καὶ ἡ ἀξιολόγηση ἀναβάλλεται ἀπὸ μῆνα σὲ μῆνα∙ ἀντιθέτως ἡ κυβέρνηση φροντίζει γιὰ διορισμούς, μὲ τὴν δαπάνη μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ αὐξάνεται, ἐνῶ μειώνεται ἐκείνη τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων. Ἐπιβεβαιώνει ἔτσι ὁ Ναπολεοντίσκος τὴν πρόθεσή του, ὑποχρεωτικὴ κίνηση μᾶλλον, γιὰ προσφυγὴ στὶς κάλπες, ὡς ἀδήριτη ἀνάγκη∙ ἀλλὰ δὲν φαίνεται νὰ τὸ σώζουν οἱ κινήσεις αὐτές. Ἡ ἀγορὰ βρίσκεται σὲ νεκρὴ κατάσταση καὶ οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες σὲ ἀπόγνωση, διότι, μὲ τὰ νέα μέτρα, οὔτε νὰ κλείσουν τὶς ἐπιχειρήσεις τους μποροῦν∙ οἱ αὐξήσεις στὰ καύσιμα καὶ ἄλλα προϊόντα ἐπιδεινώνουν τὴν κρίση καὶ ἀποδεικνύουν τὴν χάλκευση τῶν στοιχείων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁπότε ἡ χειροτέρευση τῆς ὑφέσεως θεωρεῖται δεδομένη. Οἱ δανειστὲς ἔχουν σαφέστατη εἰκόνα τῶν οἰκονομικῶν μας καὶ δὲν ἐπείγονται, περιμένουν τὴν κυβέρνηση στὴν γωνία∙ ἡ ἀξιολόγηση δὲν κλείνει, ἐνῶ ἡ ἐπιστροφὴ τῶν κλιμακίων δὲν ἔχει ἀνακοινωθεῖ πότε θὰ γίνει καὶ οἱ μέρες τρέχουν, μὲ τὰ ὁμόλογα τοῦ Μαρτίου στὴν πρώτη γραμμή. Εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ πρωθυπουργὸς νὰ ἐπιλέξει, μεταξὺ τῆς χρεωκοπίας καὶ τοῦ τετάρτου μνημονίου καὶ τῆς δραπετεύσεώς του∙ μᾶλλον ὁδηγεῖται στὸ δεύτερο, ἐν πλήρει ἐπιγνώσει ὅτι ἀκολουθεῖ ἡ λογοδοσία καὶ ὅσα αὐτὴ συνεπάγεται.

Ἡ ριζικὴ ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς ἀποτυπώνεται σὲ δύο γεγονότα∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ τυγχάνει πανδήμῳ ὑποδοχῇ, ἐνῶ ὁ πρωθυπουργὸς δέχεται τὸ πετροβόλημα, καὶ οἱ ὑπουργοί του χειρότερα∙ ὅλοι ἀναγνωρίζουν ὅτι ἡ δυναμικὴ δὲν ἀλλάζει καὶ μάλιστα σὲ λίγες βδομάδες ὥς τὴν κάλπη. Οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι ἐπιμένουν στὸν Ναπολεοντίσκο νὰ ἐπισπεύσει τὶς ἐκλογές, διότι, ἂν τοὺς εἶχε ἀκούσει τὸ Θέρος καὶ κατέφευγε τότε στὶς κάλπες, θὰ εἶχε ἐξασφαλίσει τὴν δεύτερη θέση στὴν Βουλὴ μὲ ἀξιοπρεπὲς ποσοστό∙ τώρα κινδυνεύει καὶ ἡ εἴσοδος του στὸ Κοινοβούλιο, ἐνῶ κι ἂν ἐπιτύχει τὴν ἐκπροσώπηση θὰ τὸν κατασπαράξουν οἱ ἴδιοι οἱ βουλευτές του. Ὅταν ἡττηθοῦν καὶ χάσουν τὰ προνόμιά τους γίνονται ἀνθρωποφάγοι, μὲ πρῶτο θῦμα τὸν ἀρχηγό, ὅπως ἔχει δείξει ἡ ἱστορία∙ φυσικὰ ὁ πρωθυπουργὸς ἀγνοεῖ τὴν ἱστορία καὶ εἶναι καὶ ἀνεπίδεκτος μαθήσεως, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὴν πορεία του. Ἡ προσέλευση τοῦ κόσμου στὴν Νέα Δημοκρατία εἶναι ὄχι μόνο μαζική, ἀλλὰ καὶ θορυβώδης, διότι στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα μόνο γι’ αὐτὴν μιλᾶνε ὅλοι καὶ γιὰ τὸν ἀρχηγό της∙ πολλοὶ εἶναι μάλιστα ὅσοι ὁμολογοῦν, ὅτι ἔκαναν λάθος τὸ 2015 καὶ καταψήφισαν τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὅπως καὶ τὸ 2009 τὸν Κώστα Καραμανλῆ. Στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις, ὅταν αὐτὰ λέγονται δημοσίᾳ, μετροῦν περισσότερο.