Τὸ ἀδιέξοδο φαίνεται δεδομένο στὴν διάσκεψη τῆς Γενεύης, καθὼς οἱ διαφωνίες εἶναι ἀγεφύρωτες, γιὰ τὰ κρίσιμα θέματα, διακυβερνήσεως, προεδρίας, ἐδαφικὸ καὶ ἐπιστροφὴ προσφύγων∙ οἱ ἡγέτες Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας μᾶλλον δὲν πρόκειται νὰ μεταβοῦν στὴν Ἑλβετία καὶ πιθανώτερη εἶναι ἡ παρουσία τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν. Οἱ συνομιλίες τῶν δύο ἡγετῶν, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Ἐσπεν Ἄιντα, ὅπως καὶ ἐκεῖνες τῶν ἐμπειρογνωμόνων, ἀλλὰ δὲν σημειώνεται πρόοδος∙ ἡ ἀποφυγὴ τῆς εὐθὺνης γιὰ τὴν ἀποτυχία μᾶλλον ἀπασχολεῖ τὶς δύο πλευρές∙ ἡ Ἄγκυρα ὑπονομεύει καθαρὰ τὴν διάσκεψη, διότι ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν δὲν ἔχει τὴν πολιτικὴ δύναμη γιὰ λύση τοῦ Κυπριακοῦ, παρ’ ὅλο ὅτι γνωρίζει ὅτι αὐτὸ ἐπιφέρει τὴν ἐπιδείνωση τῶν σχέσεών του μὲ τὴν Εὐρώπη. Ἄλλωστε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἄμεσο, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ πρόθεση τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ γιὰ προσωπικὴ συμμετοχὴ στὴν διάσκεψη∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἀναγνωρίζουν τὴν Κύπρο ὡς ἑνιαία ἑνότητα.