Ὑπὸ ἀσφυκτικὲς πιέσεις βρίκεται ὁ Ντόναλντ Τράμπ, ἀπὸ κορυφαίους Ρεπουμπλικανοὺς τοῦ Κογκρέσσου, οἰκονομικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς παράγοντες, ὥστε νὰ μὴν ἐπιχειρήσει προσέγγιση πρὸς τὴν Ρωσία∙ ἢδη θεωρεῖται ὡς πρώτη ὑπαναχώρησή του ἡ ἀναγνώριση ἀπ’ τὸν Ρέινς Πρίμπους, ὅτι ἔχουν κάποια βάση οἱ ἐκθέσεις τῆς ΣΙΑ γιὰ ρωσικὲς κυβερνοεπιθέσεις κατὰ τὴν προεκλογικὴ περίοδο. Τὸ ἐὰν θὰ τὶς υἱοθετήσει εἶναι τὸ ζητούμενο∙ πάντως ἐξακολουθεῖ νὰ μὴν ἀποδίδει εὐθύνες στὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν. Τὸ Κρεμλῖνο ὅμως ἀπάντησε μὲ ὀξύτητα, λέγοντας ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν κυνῆγι μαγισῶν καὶ ὅτι ἔχει κουρασθεῖ, ἀρκετὰ πιά. Ἡ ἀλλαγὴ τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς θεωρεῖται πολὺ δύσκολη ὑπόθεση, διότι ἀπειλοῦνται τὰ συμφέροντα τῆς ὑπερδυνάμεως στὴν Μέση Ἀνατολή, ὅπου δεσπόζει πλέον ἡ ἐπιρροὴ τῆς Μόσχας, μὲ τὴν παρέμβασή της στὴν Συρία∙ ἡ ἀναστροφὴ τῆς καταστάσεως πιστεύεται ὅτι εἶναι ἀδύνατη, ὁπότε οἱ παραδοσιακοὶ Ἀμερικανοὶ ἐπιμένουν στὴν ἄσκηση οἰκονομικῶν πιέσεων κατὰ τοῦ Κρεμλίνου.