Στὴν ἀναδιάταξη τῶν διεθνῶν σχέσεων ὁδηγεῖται ὁ κόσμος, μὲ τὴν πολιτικὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ∙ ἐπιλέγει ὡς βασικοὺς ἄξονές του τὴν Βρεταννία καὶ τὸν Καναδᾶ, ἂν καὶ ὁ Ζουστὶν Τριντὼ δὲν φαίνεται πρόθυμος, ὅπως ἡ Τερέζα Μαίυ, ἐνῶ γίνονται προβληματικὲς οἱ σχέσεις μὲ τὸ Μεξικό, μετὰ τὴν ἀπόφαση γιὰ κατασκευὴ τοῦ τείχους στὰ σύνορα τῶν δύο χωρῶν. Μὲ τὴν Εὐρώπη βρίσκεται σὲ κατάσταση ἀναμονῆς, ἐνῶ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ προειδοποίησε ὅτι ἐπιθυμοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι σεβασμὸ τῶν ἰσοτίμων σχέσεων καὶ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ ΝΑΤΟ∙ μὲ τὴν Ρωσία το ἴδιο, ἐνῶ ἀκόμη δὲν ἀποφάσισε τὴν στάση του γιὰ τὴν Συρία. Στὴν Ἀσία, κάλεσε τὸν Ἰνδὸ πρωθυπουργὸ γιὰ ἐπίσκεψη στὴν Οὐάσιγκτον, ἀλλὰ ὁ Ναρέντρα Μόντι δὲν δείχνει νὰ ἐπείγεται∙ μὲ τὴν Κίνα ἡ ἔνταση διατηρεῖται, διότι ἀπειλεῖ παρέμβαση στὶς κοραλλιογενεῖς νήσους τῆς Νοτίου Σινικῆς θαλάσσης, ποὺ ἀποβαίνει αἰτία πολέμου, κατὰ τὸ Πεκῖνο.