Ἡ ἄνευ ὅρων ὑποταγὴ τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης στοὺς ὅρους τοῦ ΔΝΤ εἶναι δεδομένη πλέον κι ἀναμένεται ἡ συνέχεια, στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τὸ κουαρτέτο ἀπ’ τὴν ἄλλη ἑβδομάδα∙ τὸ περιτύλιγμά τους εἶναι τὸ ἀντικείμενο, ἀλλὰ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς κατέγραψε τὴν συμφορά του, φοροκαταιγίδα, περιοκοπὲς μισθῶν καὶ συντάξεων, αὐξήσεις εἰσφορῶν καὶ ἄλλα πολλά. Ἡ ὑποχώρηση τοῦ Ναπολεοντίσκου ὀφείλεται μᾶλλον σὲ ἕναν καθοριστικὸ λόγο, στὴν ἐγκατάλειψή του ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, διότι δὲν ἔχουν καθόλου ἢ ἔχουν ἐλάχιστη ἐπιρροὴ στὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο καὶ ἑπομένως καὶ στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, ἐνῶ οἱ Εὐρωπαῖοι τὸν ἔχουν βαρεθεῖ κι ἀναζητοῦν τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς χώρας, τὸ συντομώτερο μὲ νέα κυβέρνηση.