Ἡ ἀπόλυτη ταύτιση τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου μὲ τὴν Γερμανία, κατὰ τὴν συνάντηση Κριστὶν Λαγκὰρντ καὶ Ἀγκέλας Μέρκελ, ἀφορᾶ ὅλα τὰ διεθνῆ οἰκονομικὰ θέματα καὶ τὸ ἑλληνικό∙ τὸ Ταμεῖο ἐγκαταλείπει τὴν ἀπαίτησή του γιὰ περικοπὴ τοῦ χρέους μας καὶ ἀποδέχεται τὴν ἄποψη γιὰ μείωση τῶν ἐπιτοκίων του καὶ κλιμάκωση τῆς ἐξυπηρετήσεώς του, ὅπως καὶ τὴν ἀνάγκη ἀμέσου νομοθετήσεως τῶν μέτρων. Περιθώρια ἐλιγμῶν καὶ καθυστερήσεων δὲν ὑφίστανται πλέον, διότι καὶ τὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα τῶν Εὐρωπαίων, μὲ τὶς ἐκλογὲς σὲ τρεῖς χῶρες, εἶναι πολλά∙ ἡ καγκελάριος ἐκφράζει τὴν πολιτικὴ συνοχὴ τῆς Εὐρωζώνης, ἐνῶ ἔχει στὸν νοῦ της καὶ τὶς σχέσεις μὲ τὴν Ἀμερική, καθόλου εὔκολες, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Τουρκία. Ὁ Ναπολεοντίσκος μπορεῖ νὰ δείχνει ἀνοχὴ ἢ ἄλλα τινα πρὸς τὴν Ἄγκυρα, ἀλλὰ ὄχι καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι, δηλαδὴ τὸ Βερολίνο∙ γνωρίζουν ὅτι στὸ Αἰγαῖο εἶναι τὰ πραγματικὰ εὐρωπαϊκὰ σύνορα.