Σὲ πολὺ αὐστηρὸ τόνο ἐπέκρινε τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, γιὰ τὸν χαρακτηρισμό του, ὡς ναζιστικῆς τῆς γερμανικῆς πολιτικῆς, καὶ τὸν κάλεσε διατηρῆσαι τὸν διάλογο σὲ εὐπρεπῆ ὅρια∙ ἡ στιγμὴ δὲν ἦταν τυχαία, καθὼς ἔγινε τὴν παραμονὴ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, μὲ συζήτηση τὴν πορεία τῆς Εὐρώπης καὶ τὴν ἐνίσχυση τῆς πολιτικῆς συνοχῆς της. Ζήτησε μάλιστα τὴν ἀνάκληση τῶν διατυπώσεων, ἀλλὰ θεωρεῖται ἀδύνατο σχεδὸν αὐτὸ ἀπ’ τὸν Τοῦρκο πρόεδρο∙ διπλωματικὲς πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι ἀντιμετωπίζει σοβαρὰ προβλήματα μὲ τὸ δημοψήφισμα καὶ ἐπιχειρεῖ τὴν πόλωση στὸ ἐσωτερικὸ γιὰ συσπείρωση τῶν Τούρκων. Πάντως οἱ ἐπιτιμητικὲς αὐτὲς ἐπικρίσεις θεωροῦνται καὶ κάλυψη τῆς Ἑλλάδος ἀπέναντι στὶς προκλήσεις τῆς Ἄγκυρας∙ ὁ προέδρος τῆς Ἐπιτροπῆς θεωρεῖ τὰ σύνορα τοῦ Αἰγαίου ὡς εὐρωπαϊκὰ σύνορα.