Ἡ πλήρης πολιτικὴ ἀπομόνωση τοῦ Ναπολεοντίσκου στὸ ἐσωτερικό, μὲ μοναδικὸ σύμμαχο τὴν δουλικὴ διαπλοκή, συμπληρώνεται μὲ τὴν ἀποστροφὴ ὅλων τῶν ἑταίρων ἀπ’ τὸ πρόσωπό του∙ οἱ δηλώσεις γιὰ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως τὸν Ἀπρίλιο εἶναι ἴδιες μὲ τὶς προηγούμενες, ὅταν μῆνα μῆνα ἐρχόταν τὸ κλείσιμό της. Οἱ Εὐρωπαῖοι, ἀποφεύγοντες τὴν συνάντηση μαζί του -ἀκόμη καὶ ὁ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ἐπίτροποι, τὸ ὁποῖο κατὰ τὴν διπλωματικὴ ἐθιμοτυπία εἶναι ἀδιανόητο- τοῦ ἔδειξαν τὴν πόρτα τῆς ἀποχωρήσεώς του ἀπ’ τὴν ἐξουσία, ἀλλὰ τῆς διατηρήσεως τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρωζώνη∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ὑποχρεώθηκε στὴν ἀνταλλαγὴ πέντε λέξεων στοὺς διαδρόμους ὅπου τὴν περίμενε ὑπομονετικά, ἀφοῦ δὲν εἶχε καὶ τίποτε ἄλλο νὰ κάνει, ἀλλὰ τὸν ξεπροβόδισε, μὲ τὸ εἰρωνικὸ σχόλιό της. Οἱ σκέψεις γιὰ ἐπανάληψη τοῦ πρὸ διετίας πρώτου ἑξαμήνου κυκλοφοροῦν στὸ Μέγαρο Μαξίμου καὶ προϊὸν αὐτῶν εἶναι τὰ προσβλητικὰ γιὰ τὴν Ντέλα Βελκουλέσκου σχόλια τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ ὁ διορισμὸς ὡς συμβούλου τοῦ Οἰκονομίας, γνωστοῦ ἀντιευρωπαϊστοῦ Γερμανοῦ οἰκονομολόγου∙ φυσικά, αὐτὸ δὲν εἶναι καὶ τόσο εὔκολο, διότι οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι προετοιμασμένοι γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν γνωστῶν πλέον προβλημάτων καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι μανιακὰ ἀντίθετος στὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, ἐνῶ ἔχει ρίξει καὶ τὸν πρωθυπουργὸ στὰ Τάρταρα.

Ἡ μεγαλύτερη ἀνησυχία τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἡ πλήρης δημοσκοπική της κατάρρευση καὶ ἡ πάνδημη πλέον ἐξέγερση τῶν πάντων ἐναντίον της∙ ὅπου τολμάει νὰ ἐμφανισθεῖ ὁ Ναπολεοντίσκος εἶναι μαζικὲς οἱ ἀντιδράσεις ἀποδοκιμασίας, ἐνῶ οἱ φωνές, «ζῆσε μὲ τετρακόσια εὐρώ, νὰ ψοφήσει, ψόφος», δείχνουν τὴν ἀπόγνωση τοῦ κόσμου καὶ τὸν καταλογισμὸ στὸν ἴδιο τῆς τραγικῆς καταστάσεώς τους. Δὲν ἐκστομίζονται εὔκολα τέτοιες φράσεις καὶ δὲν τὶς ἔχει ἀκούσει πρωθυπουργὸς στὴν νεώτερη ἱστορία μας∙ στὸ Μαξίμου θεωροῦν πλέον δεδομένες τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις καὶ ἴσως πρὶν ἀπ’ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, διότι πέραν τοῦ ἀποκλεισμοῦ καὶ τοῦ διαλόγου μὲ τοὺς Εὐρωπαίους καὶ τῆς πολιτικῆς ἀπομονώσεως στὸ ἐσωτερικό, ἡ ἐξέγερση τοῦ κόσμου φαίνεται ὅτι τὸ καταλαβαίνουν ὅτι δὲν ἔλέγχεται. Ὑποχρεωτικὰ ἔρχονται καὶ οἱ φορολογικὲς δηλώσεις στὰ χρεωκοπημένα νοικοκυριά, ἐνῶ δὲν μποροῦν νὰ πληρώσουν οὔτε τοὺς λογαριασμοὺς τῆς ΔΕΗ∙ οἱ προτάσεις γιὰ τὴν δημιουργία κλίματος πολώσεως καὶ προσφυγῆς στὶς κάλπες, μὲ ὅ,τι περισωθεῖ, ἐπανέρχονται. Βολιδοσκοπήσεις αὐτῶν εἶναι οἱ ἀκρότητες τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργῶν, ὡς δόλωμα γιὰ τὴν προσέλκυση τῶν κομματικῶν στελεχῶν καὶ τῶν ψηφοφόρων τους∙ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἀρνητικό, ἀπ’ τὴν πρώτη στιγμή, ἀλλὰ δὲν ἔχουν ἄλλη λύση, ὁ πνιγμένος ἀπ’ τὰ μαλλιά του πιάνεται. Ἄλλωστε γνωρίζουν ὅτι δημοσκοπικὰ βρίσκονται στὴν πράξη σὲ χαμηλὸ μονοψήφιο ἀριθμό.

Οἱ ἐλπίδες τους γιὰ στήριξη ἀπ’ τὴν διαπλοκὴ ἀπέβησαν μάταιες∙ ἔχουν ἐλέγξει πλήρως σχεδὸν τὸν ἔντυπο καὶ ἠλεκτρονικὸ τύπο, ἀλλὰ μὲ ἀποτέλεσμα ὁ κόσμος νὰ ἀποστρέφει τὸ βλέμμα του ἀπ’ αὐτὸν καὶ νὰ ἐνημερώνεται ἀπ’ τὶς ἱστοσελίδες, ποὺ εἶναι ἀρκετὰ καλύτερες. Οἱ ἐκδότες εἰσπράττουν τὰ ἐπίχειρα τῆς τακτικῆς τους, μὲ τὴν ἀλλοπρόσαλλη κριτικὴ κατὰ τοῦ Κώστα Καραμανλῆ καὶ τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ τὶς εὐλογίες τους πρὸς τὸν σοσιαλισμὸ καὶ τὴν πρώτη φορὰ ἀριστερά, ἐνῶ καὶ οἱ συντάκτες τους ὑφίστανται τὶς συνέπειες τῆς ὑπακοῆς τους∙ ὁ Ναπολεοντίσκος φρόντισε καὶ ἐπέβαλε τὴν ὑποταγὴ τῶν πάντων στὶς ἐντολὲς τῶν ὑπογείων τοῦ Μαξίμου, ἀλλὰ καὶ τώρα ζεῖ στὴν μοναξιά του, μαζὶ μὲ τοὺς διαπλεκόμενους. Ψυχολογικὰ καὶ πολιτικὰ εἶναι προϊὸν τῶν μαθητικῶν συμβουλίων καὶ τῶν ἐκ παραθύρου σπουδῶν, χωρὶς νὰ ἔχει διαβάσει ποτὲ στὴν ζωή του καὶ οὔτε νὰ ἔχει μελετήσει, ἔστω καὶ φυλλομετρώντας ἱστορία καὶ πολιτική∙ οἱ σύμβουλοί του διέπρεψαν ὡς ἐργολάβοι ἐπὶ δικτατορίας καὶ σοσιαλισμοῦ, ὁπότε ὅλα τὰ βλέπουν κάτω ἀπ’ αὐτὸ τὸ πρίσμα, ἐνῶ ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν γνωρίζουν ἄλλη προσέγγιση τῶν προβλημάτων, «κουκιὰ τρῶνε, κουκιὰ ὁμολογοῦνε». Στὴν παραζάλη τους πίστευαν ὅτι ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει ἀπήχηση στὸν κόσμο καὶ τὸ λένε ἀκόμη κάποιοι, ὁπότε σκέπτονται καὶ τὶς ἐκλογὲς ὡς διέξοδό τους.

Τὰ σκάνδαλα μετατρέπονται σὲ χιονοστιβάδα στὴν διαλυμένη κυβέρνηση∙ ἀποδεικνύεται ὅμως ὅτι οἱ ἐξαρτήσεις τους ἀπ’ τοὺς κομματικοὺς εἶναι πολὺ δεσμευτικές, διότι διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται ἡ μεθόδευση γιὰ τὸ μυθικὸ ἐφάπαξ μὲ γελοῖες δικαιολογίες. Ὁ πολὺς κόσμος καὶ οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες συνταξιοῦχοι, ποὺ πλήρωσαν μὲ τὸν ἱδρῶτα τους τὶς κρατήσεις γιὰ τὸ ἐφάπαξ τὸ βλέπουν τώρα πετσοκομμένο κατὰ 70%, ἀλλὰ καὶ τὸ εἰσπράττουν μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια, αἰσθάνονται ὡς ἀπόβλητοι τῆς κοινωνίας καὶ χειρότερα κι ἀπὸ δοῦλοι, μὲ τοὺς περισσότερους νὰ ἔχουν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ∙ αὐτοὶ ἐξεγείρονται, μαζὶ καὶ τὰ παιδιά τους καὶ τὰ ἐγγόνια τους, διότι ἀπ’ τὴν σύνταξη τοῦ παπποῦ καὶ τῆς γιαγιᾶς ἐπιβιώνουν. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα, γιατὶ τὸ ἀνέχονται καὶ δὲν τὸ ἀναιροῦν, ὅταν εἶναι τόσο ἔντονες οἱ ἀντιδράσεις; Μία μᾶλλον εἶναι ἡ ἀπάντηση, ἀποβλέπουν στὴν συγκράτηση αὐτῶν τῶν κομματικῶν στελεχῶν, διότι τοὺς ἔχουν φύγει ἐγκαίρως ὅλα τὰ ἄλλα, ὡς τελευταῖο ὀχυρό τους∙ τὸ πόσοι τελικὰ θὰ ἀπομείνουν εἶναι ἄλλο θέμα, διότι, ὅταν ἀρχίσει νὰ ξηλώνεται τὸ πλεκτὸ δὲν σταματάει. Κυκλοφορεῖ ὅμως καὶ ἡ ἄλλη ἑρμηνεία, ὅτι τὰ στελέχη αὐτά, ὅπως ὁ πρόεδρος τῆς ΔΕΣΦΑ, ἐλέγχουν τὶς κυβερνητικὲς δικασυνδέσεις μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους καὶ γνωρίζουν ἄριστα τὰ ἄπλυτα τῆς ὑπονομεύσεως τῆς πωλήσεώς της στοὺς Ἀζέρους. Τὶς ἀποκαλύψεις φοβοῦνται καὶ ὑποχωροῦν.

Ἡ χειμαρρώδης μεταστροφὴ τοῦ κόσμου πρὸς τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη βρῆκε τὸ Μέγαρο Μαξίμου ἐντελῶς ἀπροετοίμαστο∙ οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι εἶχαν προειδοποιήσει ἀπὸ πέρυσι τέτοια ἐποχή, ὅταν εἶχε περάσει πρώτη ἡ Νέα Δημοκρατία στὶς μετρήσεις καὶ ὁ πρόεδρός της πλησίαζε ἢ μόλις ὑπερεῖχε τοῦ πρωθυπουργοῦ, «κάνε ἐκλογὲς τὸ Ἰούνιο, Ἰούλιο, μετὰ τὴν πρώτη ἀξιολόγηση, γιὰ νὰ διατηρήσεις ἱκανοποιητικὸ ποσοστὸ ὡς ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση καὶ νὰ ἔχεις περιθώρια ἐπανόδου ἀργότερα». Δὲν τοὺς ἄκουσε, διότι πίστευε ὅτι ἔχει ἀπήχηση ὁ ἴδιος καὶ ὅτι μποροῦσε νὰ ἀλλάξει τὰ πράγματα∙ ἀπὸ τότε ἄρχισε ἡ κατρακύλα, σὰν παγωμένη μπάλα στὴν χιονισμένη πλαγιά, ὅ,τι ἔπιανε στὰ χέρια του, γινόταν μπούμερανγκ, τηλεοπτικά, ἀναθεώρηση Συντάγματος, δεύτερη ἀξιολόγηση, ὧν οὐκ ἔστι ἀριθμός. Τώρα διαπιστώνουν ὅτι βρίσκονται μέσα σὲ ἀδιαπέραστο τεῖχος καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς βοηθήσει, οὔτε οἱ ὁμοϊδεάτες τους∙ ἡ οἰκονομικὴ κρίση γίνεται ὁ καταλύτης, διότι τὰ μικρομεσαῖα στρώματα εἶναι χειρότερα κι ἀπ’ τὴν Κατοχή, ὅπως τοὺς διηγοῦνται οἱ ἡλικιωμένοι, ἐνῶ οἱ οὐρὲς στὰ συσσίτια μεγαλώνουν, ἡ ἀγορὰ παραμένει νεκρή, οἱ τράπεζες χωρὶς ρευστότητα, οὔτε γιὰ τὰ κεφάλαια κινήσεως τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπ’ τὶς δικές τους καταθέσεις καὶ ἡ προσφυγὴ στὶς δόσεις τῶν λογαριασμῶν ΔΕΗ καὶ ἄλλων μαζική. Δὲν ἀντέχεται ἄλλο αὐτὴ τὴν κατάσταση, ἀπὸ τυχαῖο γεγονὸς θὰ φύγει νύχτα μᾶλλον ἡ κυβέρνηση.