Ἡ πεποίθηση, ὅτι ἐπίκεται ἡ ἐκπαραθύρωση τοῦ ἁρμοδίου γιὰ τὴν ἀξιολόγηση ὑπουργοῦ, ἔχει ἑδραιωθεῖ στοὺς κυβερνητικοὺς κύκλους∙ ἡ πιὸ ἀνησυχητικὴ ἀπόδειξη εἶναι ἡ ἀνυπακοὴ τῶν ἄλλων ὑπουργῶν στὶς ἀπαιτήσεις τῶν δανειστῶν. Συμφωνοῦνται κάποια πράγματα, στὸ ἀνώτατο ἐπίπεδο, ἀλλὰ οἱ ἄλλοι ὑπουργοὶ δὲν συμμορφώνονται μὲ τὶς ὑποχρεώσεις ποὺ ἔχει ἀναλάβει ὁ συνάδελφός τους, καὶ περισσότερο ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομίας στὸ ἴδιο κτίριο μάλιστα∙ σὲ ἐπίπεδο βουλευτῶν καὶ κομματικῶν στελεχῶν, ὅσων ἔχουν ἀπομείνει, ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι πλέον, οἱ ἀντιδράσεις εἶναι χειρότερες, «δὲν ὑποχωροῦμε στὴν τρόικα», λένε καὶ μάλιστα δημοσίᾳ. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ ὅμως ἐνισχύει πολλαπλῶς τὶς συγκρούσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, διότι οἱ 53 ἐμφανίζονται ὡς ἡ πιὸ συγκροτημένη ὁμάδα πιέσεως.