Οἱ εὐρωτουρκικὲς σχέσεις κλιμακώνονται συνέχεια, μὲ ἀντεγκλήσεις ἑκατέρωθεν, καὶ ἀφορμὴ συγκεντρώσεις Τούρκων ἐπισήμων στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες, καὶ κυρίως στὴν Γερμανία, μὲ ἔντονες ἀντιδράσεις πολλῶν μεταναστῶν∙ τὸ Χριστιανοδημοκρατικὸ κόμμα χαρακτήρισε ἀνεπιθύμητους στὴν χώρα τοὺς Τούρκους ἐπισήμους, γιὰ τὴν πραγματοποίηση συγκεντρώσεων, ἐνῶ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἀποκαλεῖ τὴν γερμανικὴ πολιτικὴ ὡς προϊὸν ναζιστικῆς νοοτροπίας∙ τὸ τελευταῖο προκάλεσε τὴν αὐστηρὴ παρέμβαση τῆς καγκελαρίου, καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τὶς χαρακτήρισε ἀπαράδεκτες. Ἀλλὰ αὐτὸς κλιμάκωσε, προειδοποιώντας ὅτι, «πουθενὰ δὲν θὰ περπατοῦν μὲ ἀσφάλεια πλέον οἱ Εὐρωπαῖοι», γιὰ τὴν ἐπιτυχία τοῦ δημοψηφίσματός του∙ οἱ ἐξελίξεις στὴν Συρία, μὲ τὴν στήριξη τῆς αὐτονομίας τῶν Κούρδων ἀπὸ Ἀμερικανοὺς καὶ Ρώσους θεωροῦνται ὡς ἄμεση ἐνίσχυση τοῦ κουρδικοῦ κινήματος στὴν χώρα καὶ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου στὶς ἀνασφαλεῖς ἀνατολικὲς ἐπαρχίες της.