Ὁ Ναπολεοντίσκος βρίσκεται πλέον ἐνώπιον τοῦ σκληροῦ διλήμματος, διαχειρίζεται τὴν ἐπιστροφὴ σὲ μεγάλη ὕφεση, μὲ ὅλες τὶς ἐπιπτώσεις της, ἢ διαφεύγει μὲ ἐκλογὲς καὶ ὅ,τι περισώσει, διότι οὔτε ἡρωικὴ ἔξοδο δὲν μπορεῖ νὰ κάνει πλέον∙ ὅλοι οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες προειδοποιοῦν ὅτι τὰ περιθώρια ἔχουν στενέψει ἐξαιρετικὰ καὶ ὅτι, «βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ τεῖχο», κατὰ τὸν Γιάννη Στουρνάρα. Τὸν Φεβρουάριο σημειώθηκε μείωση καταθέσεων κατὰ 750 ἑκατομμύρια εὐρὼ καὶ μεγαλύτερη τὸν Μάρτιο, ἡ ἀγορὰ στενάζει, ἡ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση βαθαίνει πέραν ἐκείνης τῆς κατοχῆς, μὲ μείωση καὶ ἀγαθῶν πρώτης ἀνάγκης, καὶ ἡ ἐξέγερση εἶναι ὁρατή, ὅταν γιὰ κάθε ἐμφάνισή του ὀργανώνεται ἐπιχείρηση «ἀκροατῶν», στὴν πλειοψηφία τους ἀστυνομικοί. Οἱ οὐρὲς γιὰ τὸ κοινωνικὸ ἐπίδομα ἀτελείωτες, γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμί, ἀλλά, «κάτι εἶναι κι αὐτό», ἐξομολογοῦνται στὶς φτωχογειτονιές∙ ἡ ἀντιμετώπιση τῆς συντριβῆς εἶναι τὸ μεγάλο πρόβλημα τῶν ἐνοίκων τοῦ Μεγάρου Μαξίμου.