Τὴν παράξενη κατάσταση τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων περιγράφει ὁ Ἰσοκράτης, μὲ τοὺς συνεχεῖς ἐμφυλίους καὶ τὴν ἐπικυριαρχία τῶν Περσῶν∙ ἐκεῖ εἶχε ὁδηγήσει τὴν κατάσταση ἡ ἡγεμονία τῶν Σπαρτιατῶν καὶ ἡ ἀνάμιξη τοῦ μεγάλου βασιλέως σὲ ὅλες τὶς ὑποθέσεις. «Ἡγοῦμαι δ’, εἴ τινες ἄλλοθεν ἐπελθόντες θεαταὶ γένοιντο τῶν παρόντων πραγμάτων»∙ πιστεύω δὲ ὅτι, ἐὰν κάποιοι ἔρθουν ἀπὸ μακρυὰ ὡς θεατὲς στὰ παρόντα πράγματα. «Πολλὴν ἂν αὐτοὺς καταγνῶναι μανίαν ἀμφοτέρων ἡμῶν»∙ μεγάλη μανία ὁπωσδήποτε θὰ διαπιστώσουν σὲ ἀμφότερες τὶς πλευρές μας, Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους. «Οἵ τινες οὕτω περὶ μικρῶν κινδυνεύομεν, ἐξ ὧν ἀδεῶς πολλὰ κεκτῆσθαι»∙ ἐπειδὴ κάποιοι τόσο γιὰ τὰ μικρὰ πράγματα διακινδυνεύουν, ἀπ’ τὰ ὁποῖα χωρὶς φόβο ἀποκτοῦμε πολλά. «Καὶ τὴν ἡμετέραν αὐτῶν χώραν διαφθείρομεν, ἀμελήσαντες τὴν Ἀσίαν καρποῦσθαι»∙ καὶ τὴν πατρίδα μας καταστρέφουμε, ἐπειδὴ παραμελοῦμεν τὴν κατάκτηση τῆς Ἀσίας. Εἶχαν ἐκπέσει τότε οἱ περισσότεροι σὲ ἀπράγμονες καὶ ἀχρείους.