Ἡ παράταση τῆς ἀξιολογήσεως γιὰ τὸ τέλος τοῦ μῆνα ἢ τὸν ἄλλο μῆνα θεωρεῖται ὡς ἁπτὴ ὁμολογία καταρρεύσεως τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἔστω κι ἂν ἐλέχθη μὲ ἀλεξίσφαιρο γιλέκο, ἀλλὰ αὐτὸ ἀποτελεῖ μέτρο προστασίας του, διότι καὶ ἡ πόλωση δὲν περνάει∙ ἤδη οἱ διαφωνίες μὲ τὸν ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν δὲν γεφυρώνονται, ἐνῶ οἱ δανειστὲς ἀντιγράφουν τὴν πρὸ διετίας τακτική του, ἐφαρμόζουν καθυστερήσεις. Τὸ δημοσιονομικὸ εἶναι τὸ πρῶτο ἐμπόδιο, διότι ἔρχονται οἱ μεγάλες δόσεις ὁμολόγων τοῦ Ἰουλίου ποὺ δύσκολα καλύπτονται, ἔστω κι ἂν διακόψει πλήρως τὶς πληρωμὲς τοῦ δημοσίου∙ δύο εἶναι τὰ μεγαλύτερα προβλήματα, ἡ πλήρης διεθνὴς ἀπομόνωση, καὶ περισσότερο στὴν Εὐρώπη, καὶ ἡ ἐξέγερση τοῦ κόσμου. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες δὲν ὁμιλοῦν πλέον οὔτε στὸ τηλέφωνο μαζί του, ὅπως κάνει καὶ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος, ὅταν τὸ Μέγαρο Μαξίμου μετέδιδε στὴν διαπασῶν, ὅτι μέσα στὸν Μάρτιο θὰ ἔχει ἐπικοινωνία ὁ πρωθυπουργὸς ὁπωσδήποτε, πάει ὅμως αὐτό! Ἀλλά, ἀκόμη καὶ οἱ παλιοὶ φίλοι του τὸν ξέχασαν, εἴτε γιατὶ τοὺς ξέγραψε αὐτοὺς ὁ λαός τους, εἴτε γιατὶ ἀποφεύγουν τὸν συγχρωτισμὸ μαζί του γιὰ λόγους προνοίας, δὲν χρειάζονται περισσότερα ἐπαφὲς μὲ χαμένους∙ ὁ ἀντίκτυπος ὅμως στὰ ἐθνικά μας θέματα καὶ στὰ οἰκονομικὰ εἶναι ἄμεσος. Στὴν ψηφιακὴ ἐποχὴ μετράει πολὺ ἡ προσωπικὴ ἐπικοινωνία.

Στὸ ἐσωτερικό, ἡ ἐξαγρίωση τοῦ κόσμου ἐκδηλώνεται σὲ κάθε περίπτωση ποὺ ἐμφανισθοῦν ὑπουργοὶ ἢ κυβερνητικοὶ βουλευτές∙ βρίσκονται ἀκριβῶς στὴν φάση, πρὶν ἀπ’ τὴν χειροδικία, ὅπως φάνηκε στὴν Κοζάνη μὲ τὸν ὑπουργὸ Ἐνεργείας. Οἱ ἀτελείωτες οὐρὲς γιὰ λίγα τρόφιμα ἢ στὰ συσσίτια τῶν ἐνοριῶν καὶ ἄλλων ὀργανώσεων, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς λογαριασμοὺς τῆς ΔΕΗ καὶ ἐπιδόματα ἀνεργίας δείχνουν ὅτι βρισκόμαστε στὴν κατάσταση τῆς κατοχῆς ἢ καὶ χειρότερα∙ ἡ διανομὴ τῆς 13ης συντάξεως καὶ σὲ κυβερνητικοὺς ἢ ἄλλους βουλευτὲς θεωρεῖται ἀπόδειξη τῆς προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῶν ἡμετέρων∙ ἀκόμη χειρότερα ἀποδεικνύουν ὅτι, «οὔτε σὲ δύο γαϊδούρια ἄχυρο δὲν μποροῦν νὰ μοιράσουν». Οἱ περιπτώσεις αὐτὲς ἔχουν χειρότερη ἀπήχηση στὸν κόσμο ἀπ’ τὰ δύσκολα ἄλλα περιστατικά∙ ἔχουν διείσδυση στὴν κοινὴ γνώμη καὶ πλήττουν τὸ φιλότιμο τοῦ Ἕλληνα κι ἀκόμη περισσότερο τῶν ψηφοφόρων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, γι’ αὐτὸ καὶ ἔχουν διαλυθεῖ ὅλες οἱ κομματικὲς ὀργανώσεις∙ ἤδη ἡ Κουμουνδούρου, δηλαδὴ τὰ ἐλάχιστα ἀνώτερα στελέχη ποὺ ἔχουν ἀπομείνει, ἔχουν προειδοποιήσει ἀπὸ καιρό, ὅτι τοὺς ἔχουν φύγει καὶ οἱ ἔμμισθοι ὑπάλληλοι, διότι ἔχουν νὰ πληρωθοῦν ἀπὸ δεκαμήνου. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἔχει ἀντιληφθεῖ πλέον τὴν ἀσταμάτηση διαρροὴ καὶ γνωρίζει ὅτι ἡ προσφυγὴ στὶς κάλπες εἶναι ἀναπότρεπτη∙ ἔχει θέσει στόχο, τὴν διατήρηση διψηφίου ἀριθμοῦ στὶς ἐκλογὲς καὶ ἀπόδειξη ἡ χάλκευση τῆς τελευταίας δημοσκοπήσεως τοῦ εὐρωβουλευτοῦ του.

Ὁ μεγαλύτερος φόβος στὸ Μέγαρο Μαξίμου εἶναι ἡ ἔκρηξη ἀπὸ τυχαῖα γεγονότα, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀνεξέλεγκτες ἀντιδράσεις τῶν παρακρατικῶν τους μηχανισμῶν∙ τοὺς ἔχουν προειδοποιήσει ἀπὸ καιρὸ οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι, ὅτι, ὅπως ἐξελίσσεται ἡ κατάρρευση στὴν δημοτικότητα τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἡ ἀνατροπή του, ἂν ὁ ἴδιος δὲν ἐπιλέξει τὸν δημοκρατικὸ δρόμο, ποὺ δείχνει ὁλοκάθαρα ὅτι δὲν τὸν πιστεύει, ἔρχεται ἀπὸ τυχαῖα γεγονότα συνήθως. Αὐτὰ μᾶς διδάσκει ἡ ἱστορία καὶ δὲν θὰ τὴν ἀλλάξει ἡ ἡμιθανὴς κυβέρνηση∙ μία δυνατότητα ἔχει διατηρήσεώς του στὴν καρέκλα, ἡ ἐπιβολὴ ἀνοικτοῦ φασισμοῦ κι ὄχι μόνο συγκαλυμμένου, ὅπως τώρα μὲ τὴν διαπλοκή. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἀδύνατο στὴν ἐποχή μας, διότι καὶ ὁ ὁμοϊδεάτης του τὸ ἐπιχείρησε στὴν Βενεζουέλα καὶ ἀνέκρουσεν πρύμναν∙ πολὺ δυσκολώτερο φυσικὰ εἶναι στὴν Εὐρώπη. Τὸ τυχαῖο μπορεῖ νὰ ξεσπάσει οἱαδήποτε στιγμή, εἴτε στὰ Ἐξάρχεια, μὲ τὴν πλήρη αὐτονόμηση τῶν παρακρατικῶν του εἴτε μὲ τὶς ὁμαδὲς τῆς ἀκροδεξιᾶς μὲ τὶς ὁποῖες διατηρεῖ τὶς γέφυρες ἐπικοινωνίας∙ ἄλλωστε ἡ δίκη γιὰ τὸν Παῦλο Φούσα δὲν τελειώνει, παρατείνεται. Οἱ ὑπόγειες διασυνδέσεις δὲν κρύβονται πλέον, διότι καὶ οἱ δικαιολογίες τοῦ ὑπουργείου προκαλοῦν πλέον, ὄχι μόνο τὸν γέλωτα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ τὴν ὀργή του. Ἡ ἐναπόθεση τῆς ἐπιβιώσεώς του στὴν διαπλοκὴ δὲν ἀποδίδει πιά, ἐπειδὴ κανεὶς δὲν βλέπει σχεδὸν τηλεοράσεις, οὔτε ἀκούει ραδιόφωνο.

Ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς εἶναι τὸ χειρότερο μᾶλλον, κάθε μέρα κλείνουν δεκάδες ἐπιχειρήσεις, ἐνῶ ἡ πλήρης ἀποτυχία στὰ ἀσφαλιστικὰ ὁδηγεῖ τοὺς περισσότερους ἐλεύθερους ἐπαγγελματίες νὰ διακόψουν τὸ ἐπάγγελμά τους∙ ἡ γνώμη τῶν ἐγκυρων οἰκονομικῶν κύκλων εἶναι, ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι μόνο ἀγράμματοι καὶ ἄσχετοι ἐντελῶς μὲ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, ἢ μανιακοὶ ἰδεολόγοι, ἀλλὰ βαλτοί, γιὰ νὰ διαλύσουν ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία∙ στόχος τους ἀπ’ τὴν ἀρχὴ ἦταν ἡ χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ ἡ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση. Δὲν ἑρμηνεύεται διαφορετικὰ ἡ πρὸ διετίας τακτικὴ καὶ οἱ καθυστερήσεις στὶς μεταρρυθμίσεις μετὰ τὸ τρίτο μνημόνιο, μὲ μοναδικὰ μέτρα τὶς φορολογίες καὶ τὶς περικοπὲς συντάξεων καὶ μισθῶν∙ καὶ ὁ ψιλικαντζῆς ξέρει πολὺ καλά, ὅτι, ὅταν κοπεῖ ἡ σύνταξη τῆς γιαγιᾶς, θὰ πέσει ἡ δουλειά του. Πῶς γίνεται οἱ τόσοι καθηγητάδες νὰ μὴν τὸ γνωρίζουν; διότι καλά, ὁ Ναπολεοντίσκος τόσα καταλαβαίνει, τόσα λέει∙ ἀλλὰ ὁ Χρυσὸς τῆς Χαλκιδικῆς ἀκόμη δὲν δουλεύει, ὁ ἐμίρης τοῦ Κατὰρ ταλαιπωρεῖται στὰ δικαστήρια, ἐνῶ τὸ Ἑλληνικὸ ναυαγεῖ καὶ γιὰ τὴν ΔΕΣΦΑ θὰ κηρυχθεῖ νέος διαγωνισμός. Ὅταν τὰ ἐντάξει κανεὶς ὅλα αὐτὰ στὴν χρονική τους σειρὰ καὶ στὶς ἐπιπτώσεις τους, διαπιστώνει ὅτι ἦταν μεθοδευμένα καὶ προσχεδιασμένα∙ ἐλάχιστη σημασία ἔχει τὸ ἂν καταλάβαινε ὁ πρωθυπουργός, ἀλλὰ δὲν χρειαζόταν.

Ἡ μαζικὴ φυγὴ τοῦ κόσμου ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ ἡ μετακίνησή του στὴν Νέα Δημοκρατία ἔχει προκαλέσει παράκρουση στὸ Μέγαρο Μαξίμου, διότι στὴν Κουμουνδούρου δὲν ἔχουν ἀπομείνει πολλοί, ὥστε νὰ ἀνταλλάσσουν ἀπόψεις∙ οἱ ἴδιοι δημοσκόποι ἀπ’ τὸ τέλος τοῦ παρελθόντος ἔτους τοὺς εἶχαν προειδοποιήσει ὅτι ἡ κατάσταση δὲν εἶναι ἀναστρέψιμη κι ὅσο περνάει ὁ καιρὸς καὶ δὲν στήνονται κάλπες, τόσο θεωρεῖται ὡς στόχος τὰ ἱστορικὰ ποσοστά του ἢ καὶ χαμηλότερα. Ἡ ἀναγνώριση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ὡς τοῦ ἐπισήμου ἐκπροσώπου τῆς Ἑλλάδος ἔγινε στὴν Μάλτα, κατὰ τὸ συνέδριο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Λαϊκοῦ κόμματος∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, συναντήθηκε μαζί του, ἐκπέμποντας τὸ μήνυμά της, ὅταν τὸν τελευταῖο καιρό, ὄχι μὸνο στὰ Εὐρωπαϊκὰ Συμβούλια δὲν συναντᾶ τὸν πρωθυπουργό, ἀλλὰ καὶ στὸ τηλέφωνο μετὰ δυσκολίας συνομιλεῖ μαζί του, ἔχει βαρεθεῖ τὶς ἴδιες καὶ τὶς ἴδιες δικαιολογίες καὶ τὸ νὰ μὴν τηρεῖ τὶς δεσμεύεις του. Τὴν ἀκολούθησαν ὅλοι οἱ πρωθυπουργοὶ ποὺ μετεῖχαν στὸ συνέδριο, ἀλλὰ καὶ οἱ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ καὶ Ντόναλντ Τούσκ, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἔχουν νὰ συναντήσουν τὸν Ναπολεοντίσκο, ἀρκετὸ καιρό∙ ἡ ἐπίσκεψη τοῦ τελευταίου μεθαύριο, γίνεται μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐνημέρωση τῶν 27 γιὰ τὴν ἔξοδο τῆς Βρεταννίας. Ἡ καγκελάριος καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι συναντήσαν καὶ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, μὲ πολλαπλῆς σημασίας μήνυμά τους.