Ἡ ἐπιβολὴ τῆς Ἀνταλκιδείου εἰρήνης δὲν ἔγινε εὔκολα δεκτὴ ἀπ’ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ πολλοί, ὅπως οἱ Ἀθηναῖοι μὲ τὴν δεύτερη συμμαχία τους, ἀντιδροῦσαν∙ φυσικά, δὲν εἶχε καμμία σχέση αὐτὴ μὲ τὴν πρώτη, ἀλλὰ ἦταν ἡ μοναδικὴ ἀντίσταση στὴν ὑποταγὴ στοὺς Πέρσες. «Τῶν τε μετὰ Τειριβάζου στρατευομένων καὶ τοῦ πεζοῦ τὸ χρησιμώτατον ἐκ τῶνδε τῶν τόπων ἤθροισται»∙ τὰ ἑλληνικὰ στρατεύματα καὶ τὸ καλύτερο ἀπ’ τὸ πεζικό, ὑπὸ τὸν σατράπη Τειρίβαζο, ἀπ’ τὶς ὑπὸ τοὺς Σπαρτιάτας περιοχὰς συγκεντρώθηκε. «Καὶ τοῦ ναυτικοῦ τὸ πλεῖστον ἀπ’ Ἰωνίας συμπέπλευκεν»∙ καὶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ναυτικοῦ συνέπλευσε ἀπ’ τὴν Ἰωνία. «Οἳ πολὺ ἂν ἥδιον κοινῇ τὴν Ἀσίαν ἐπόρθουν ἢ πρὸς ἀλλήλους ἕνεκα μικρῶν ἐκινδύνευον»∙ οἱ ὁποῖοι πολὺ εὔκολα ἑνωμένοι θὰ κατακτοῦσαν τὴν Ἀσία ἐὰν δὲν πολεμοῦσαν γιὰ μικρὰ πράγματα μεταξύ τους στὴν Κύπρο κατὰ τοῦ Εὐαγόρου ἢ ὑπὲρ τῶν Περσῶν οἱ ἄλλοι.