Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας ἔφερε καὶ τὴν ὑποχώρηση τῆς ἀνεργίας στὴν Εὐρωζώνη, στὸ 9,5% τὸν Φεβρουάριο, ἀπὸ 9,7% τὸν Ἰανουάριο∙ τὸ χαμηλότερο ποσοστὸ ἔχει ἡ Γερμανία, 3,9%, ἤτοι πλήρη ἀπασχόληση καὶ μᾶλλον ἀνάγκη γιὰ εἰσαγόμενη ἐργασία, ἐνῶ τὸ ὑψηλότερο ἡ Ἑλλάς, 23,1%, μὲ δεύτερη τὴν Ἱσπανία στὸ 18%, καὶ τὴν Γαλλία στὸ 10%, μὲ σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση ἐπίσης. Ἡ ὑποχώρηση τῆς ἀνεργίας δὲν ἔρχεται μόνη της, ἀλλὰ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνακάμψεως καὶ τῆς ζητήσεως νέων ἐργαζομένων γιὰ τὶς ἀνάγκες τῆς οἰκονομίας∙ ἡ διετία χάραξε τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, διότι τὴν ὁδήγησε ἀπ’ τοὺς ρυθμοὺς 2,2% τὸ δεύτερο καὶ τρίτο τρίμηνο τοῦ 2014 στὸ 0,5%, τὸ 2015 καὶ τὸ ἴδιο στὸ 2016, ἐνῶ γιὰ φέτος εἶναι ἄγνωστη ἡ πορεία. Ὅσο καθυστερεῖ ἡ ἀξιολόγηση, τόσο βυθίζεται ἡ χώρα στὴν κρίση καὶ ἐὰν παραμείνει ἀκόμη ὁ Ναπολεοντίσκος, τότε ἔρχεται καλπάζουσα ἡ ὕφεση.