Ὁ Ναπολεοντίσκος προβαίνει σὲ ἀνάμικτες καὶ ἄγαρπες ταυτοχρόνως κινήσεις, μὲ ἔντονο τὸν σπασμωδικό τους χαρακτῆρα∙ ἀποδεικνύει καὶ πάλιν ὅτι βρίσκεται σὲ κατάσταση παρακρούσεως, ἐνώπιον τῶν ἀναποδράστων πλέον πολιτικῶν ἐξελίξεων καὶ καταφεύγει σὲ ὅποια εἰσήγηση τοῦ ὑποβάλλουν. Ἔτσι προβαίνει σὲ μαζικὲς προσλήψεις, ἔστω καὶ μὲ τὴν μορφὴ τῶν ἐποχιακῶν, ὡς μέριμνα γιὰ τὴν κάλπη, ἀλλὰ καὶ διαβεβαιώνει ὅτι αὐτὸς θὰ ὁδηγήσει τὴν χώρα στὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση∙ γελάει καὶ τὸ παρδαλὸ κατσίκι, διότι ὁ ἄνθρωπος δὲν καταλαβαίνει, ὅτι δὲν τὸν πιστεύει κανένας πλέον, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς δουλικότατης διαπλοκῆς. Στὸ ἐσωτερικό, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ τὸν παίρνουν μὲ τὶς πέτρες -μὲ τὴν ἐξαίρεση τὶς ἅγιες μέρες τῆς Λαμπρῆς, ἀλλὰ μᾶλλον δὲν τὸ κατάλαβε αὐτό, διότι δὲν παρατήρησε, ὅτι, δὲν τὸν ἀποδοκίμασαν μὲν στὴν Κέρκυρα, ἀλλὰ καὶ ἐλάχιστοι ἔσπευσαν νὰ ἀνταλλάξουν εὐχὲς μαζί του, ἐκτὸς ἀπ’ τοὺς μετρημένους ἐν ὑπηρεσίᾳ, καὶ μάλιστα σὲ κοινωνία φημισμένη γιὰ τὴν εὐγένειά της-, ἐνῶ στὴν Εὐρώπη εἶναι τελείως ἀπομονωμένος∙ ὁ Ζὰν Λὺκ Μελενσὸν κάλεσε στὴν τελευταία του συγκέντρωση στὸ Παρίσι τὸν Ἱσπανὸ πρόεδρο τῶν Ποδέμος, ἀλλὰ ὄχι τὸν πρόεδρο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, παρὰ τὴν μεταπήδησή του σὲ αὐτόν, ἐγκαταλείποντας τοὺς Σοσιαλιστές. Φοβήθηκε ὅτι θὰ χάσει ψήφους ὁ Γάλλος ὑποψήφιος.

Στὴν Οὐάσιγκτον ἡ κυβέρνηση ὑπέστη τὴν ἀπόλυτη πανωλεθρία της, ἂν καὶ δὲν κατάλαβε τίποτε ἢ τουλάχιστον ἔτσι ἔδειξε∙ τὰ συγχαρητήρια γιὰ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα εἶχαν χαρακτῆρα σαρκαστικὸ ἕως σαρδώνειο, διότι ὅλοι γνωρίζουν ὅτι τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα ἐπιτρέπει τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν χρεωστικῶν ὑποχρεώσεων τῆς χώρας καὶ εἶναι εὐνοϊκό, ὅταν εἶναι ἀποτέλεσμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ὁπότε καὶ διευκολύνει τὴν μακροχρόνια ἐξόφλησή τους∙ ὅταν εἶναι προϊὸν πρωτοφανοῦς φορολογικῆς καταδιώξεως καὶ ὑφέσεως στὴν οἰκονομία, τότε ἔχει μόνο ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις, τὸ μέγεθος τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὸ ὕψος καὶ τὴν διάρκεια τοῦ χρέους καὶ τὸ βάθος τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Οἱ δανειστὲς ἦταν ἀρκετὰ φειδωλοὶ στὰ σχόλιά τους, ἀλλὰ καὶ ἐπικριτικοὶ γιὰ τὴν πορεία τῆς χώρας, ὅταν βλέπουν τὴν διόγκωση τοῦ χρέους καὶ τὴν παράταση τῆς ὑφέσεως∙ ἔτσι ἐξηγοῦνται οἱ παρατηρήσεις γιὰ ὑπερδεκαετῆ περίοδο ἐξόδου ἀπ’ τὴν κρίση, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς εὐθύνες τῶν Ἀθηνῶν γιὰ τὶς καθυστερήσεις. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἔδειξε εὐχαριστημένος, ἂν καὶ ἀρκετὰ διστακτικά∙ εἶναι ζήτημα ὅμως ἂν κατάλαβε τὴν κατάσταση τῆς χώρας, ἴσως γιατὶ ἐλέγχεται πλήρως ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους καὶ ὑπηρετεῖ πιστὰ τὶς ἐντολές τους. Τὰ μεγάλα πλεονάσματα, μὲ ὕφεση τῆς οἰκονομίας, ὁδηγοῦν νομοτελειακὰ σὲ χρεωκοπία τῆς χώρας, ἀνεξαρτήτως ἄλλων συνθηκῶν∙ αὐτὸ γνωρίζει ὁ Βόλφνγκανκ Σώυμπλε καὶ προειδοποίησε γιὰ παρεμβάσεις του, πρὸς προστασία τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωζώνης.

Οἱ πανηγυρισμοὶ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς διαπλοκῆς ἔχουν προκαλέσει τὸν πανικὸ τῆς ἀγορᾶς∙ ὅλοι κατάλαβαν ὅτι θὰ συνεχισθεῖ ἡ ὑφεσιακὴ πολιτικὴ καὶ θὰ ἐπιδεινωθεῖ τὸ ἀδιέξοδο τῆς ἐλλείψεως ρευστότητος στὴν οἰκονομία. Ἄλλωστε δὲν ὑπάρχει οὔτε στὴν σκέψη τοῦ Ναπολεοντίσκου ἡ ἄρση τῶν κεφαλαιακῶν ἐλέγχων, ἐνῶ οἱ τράπεζες στενάζουν ἀπὸ ἔλλειψη ρευστῶν, καθὼς ἀδυνατοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν καὶ στὰ λειτουργικά τους ἔξοδα∙ οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν ἄριστα τὶς μεθοδεύσεις τοῦ Μεγάρου Μαξίμου, ὅπως τὸ ἔδειξε ὁ Κλάους Ραίγκλινγκ, δηλώνοντας ὅτι τὸ 2014 ἡ Ἑλλὰς εἶχε τὸν ὑψηλότερο ρυθμὸ ἀναπτύξεως στὴν Εὐρωζώνη καὶ ἔβγαινε στὶς ἀγορές, ἀλλὰ ἀκολούθησε ἄλλη πολιτικὴ ἡ νέα κυβέρνησή της καὶ ὁδηγήθηκε στὴν σημερινὴ κρίση. Δὲν ἔγιναν τυχαῖα οἱ δηλώσεις αὐτές, οὔτε ἐκεῖνες τοῦ Γερμανοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, παρὰ ἦταν συντονισμένες. Γνωρίζουν τὶς διασυνδέσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, μὲ τὶς διεθνεῖς προεκτάσεις τους στὴν πολεμικὴ τῆς Οὐάσιγκτον κατὰ τῆς Εὐρώπης∙ δὲν ἔχουν καμμία ἀμφιβολία, ὅτι, στὸ βαθμὸ ποὺ περνάει ἀπ’ τὸ χέρι της, ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση θὰ βρίσκεται μὲ τὴν πλευρὰ τῶν κερδοσκόπων στὴν κρίσιμη στιγμή, μὲ ὅπλο της καὶ τὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος, ὅπως τὸ ἔδειξε στὴν περίοδο διακυβερνήσεώς της. Ἐπιβεβαιώνεται ὅτι γιὰ τὴν σωτηρία τῆς χώρας ἐνδιαφέρονται περισσότερο οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ.

Ἡ ἀδύναμη πλευρὰ τῆς κυβερνήσεως ἑστιάζεται στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας∙ πολιτικὰ εἶναι πλήρως ἀπομονωμένη, ἀφοῦ καὶ τὰ μικρὰ κόμματα ἀποφεύγουν τὴν οἱανδήποτε ἐπαφὴ μαζί της, ἔστω κι ἐκ τοῦ μακρόθεν, ἐνῶ ἡ δημοσκοπικὴ κατάρρευση δὲν ἀντισταθμίζεται στὴν κοινὴ γνώμη μὲ τὶς χαλκευμένες μετρήσεις τοῦ ἐλεγχομένου τύπου. Ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι ἡ πλήρης ἀποδιάλυση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ∙ ἀκόμη καὶ στὴν τελευταία σύνοδο τῆς Κεντρικῆς του Ἐπιτροπῆς, πολλοὶ λένε ὅτι καὶ γιὰ τὴν τελικὴ ψηφοφορία δὲν προσῆλθαν ὅλοι, ἢ τουλάχιστον ὅσοι ἀνακοινώθηκε ὅτι ψήφισαν. Ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι ψιλὰ γράμματα∙ τὰ σοβαρὰ εἶναι ὅτι, οὔτε τὰ μέλη τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κέρκυρας, ἐκτὸς ἀπὸ ἐλάχιστα, πλαισίωσαν τὸν πρόεδρό τους στὶς θρησκευτικὲς ἐμφανίσεις του. Μὲ τὴν κατάσταση αὐτὴ δεδομένη ἐνισχύονται τὰ ἐπιχειρήματα ὅσων εἶναι κατὰ τῶν ἐκλογῶν, καὶ περισσότερο τῆς ἑκατοντάδος καὶ βουλευτῶν του ποὺ γνωρίζουν ὅτι θὰ χάσουν τὴν ἕδρα τους καὶ τὰ προνόμιά της. Ποῦ θὰ ξαναδοῦν αὐτοὶ δέκα χιλιάδες μηνιαῖα ἔσοδα καὶ προβολὴ στοὺς ἐπισήμους; Ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι οἱ ὁποῖοι προειδειποιοῦν ἐδῶ κι ἕνα χρόνο, γιὰ ἐκλογὲς τὸ ταχύτερο, διότι δὲν βλέπουν ἀναστροφὴ τοῦ κλίματος καὶ μάλιστα προδιαγράφουν ἐγκατοίκηση στοὺς μονοψήφιους ἀριθμούς, μὲ τάση πρὸς τὰ ἱστορικὰ ποσοστὰ ἢ καὶ χειρότερα. Ὁ πρωθυπουργὸς ὅμως σκέπτεται περισσότερο τὴν λογοδοσία…

Στὴν πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς χώρας τὰ πράγματα ἔχουν ξεκαθαρίσει καὶ δύσκολα πολὺ προβλέπεται ἀλλαγή τους καὶ ὁπωσδήποτε ὄχι ὑπὲρ τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει ὁ κυρίαρχος τῆς πολιτικῆς σκηνῆς καὶ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει τίποτε, χωρὶς τὴν συγκατάθεσή του. Οἱ συναντήσεις του μὲ τοὺς Εὐρωπαίους ἡγέτες, καὶ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ πρωτίστως, οἱ ἐπαφές του μὲ τοὺς διαπιστευμένους πρεσβευτὲς καὶ οἱ παρεμβάσεις του γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα μετροῦν πάρα πολύ∙ ἄλλωστε δὲν ἔχουμε καὶ ἄλλη διεθνῆ ἐκπροσώπηση, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ Νίκου Ἀναστασιάδη, ὁ ὁποῖος σώζει τὴν τιμὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὶς δύσκολες αὐτὲς μέρες. Οἱ μετακινήσεις τῶν βουλευτῶν τῶν μικρῶν κομμάτων εἶναι χαρακτηριστικὲς καὶ δείχνουν τὴν ρευστότητα τῆς καταστάσεως∙ δὲν εἶναι μόνο τὰ ὑψηλὰ δημοσκοπικὰ ποσοστά, ἀλλὰ περισσότερο ἡ πεποίθηση τοῦ κόσμου, ὅτι μόνο ἡ Νέα Δημοκρατία προσφέρει λύση στὴν χώρα. Ἄλλωστε, ὅλοι σχεδὸν ἀναγνωρίζουν τὰ λάθη τους τὸ 2009 καὶ 2014∙ θὰ ἦταν ἐντελῶς διαφορετικὰ ἡ πορεία τῆς χώρας, ἂν δὲν ἐκλέγονταν οἱ σοσιαλιστικὲς καὶ κομμουνιστικὲς ἀποχρώσεις, μὲ τὶς ἀμερικανικὲς παραφυάδες τους. Στὰ χωριὰ τὸ λένε καλύτερα, «δὲν εἴχαμε καταλάβει τίνος καταβολάδες εἶναι, καὶ παρασυρθήκαμε»∙ οἱ διαπιστώσεις αὐτὲς σημαίνουν ὅτι τελειώνει ἡ ἀριστερὰ ποὺ γνωρίσαμε μεταπολεμικὰ γιὰ τὸ προβλεπτὸ μέλλον. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρηγοριά μας…