Ἡ ἀπομόνωση τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν Εὐρώπη ἀνταγωνίζεται ἐκείνη στὸ ἐσωτερικό∙ βρισκόμαστε στὴν τελευταία φάση τῆς ἀξιολογήσεως καὶ δὲν ἔχει οὐδεμία ἐπαφὴ μὲ Εὐρωπαίους ἡγέτες, ὅπως καὶ μὲ τοὺς Ἕλληνες πολιτικοὺς ἀρχηγούς. Ἡ συντριβὴ τοῦ λαϊκισμοῦ καὶ τῆς ταυτίσεως ἀκροδεξιᾶς καὶ ἀκροαριστερᾶς εἶναι τὸ κύριο μέλημα τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν, καθὼς στὴν Ἑλλάδα ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ὑπόσχεται τὴν ἐξαφάνισή τους ἀπ’ τὴν χώρα ἀπ’ ὅπου ξεκίνησαν∙ ἀκόμη καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τὰ μικρὰ κόμματα ὑφίστανται τὶς ἐπιπτώσεις τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων. Τὰ πολιτικὰ στελέχη διαπιστώνουν ὅτι ἡ ἡγεσία κάποιων ἀδυνατεῖ νὰ ἀνταποκριθεῖ στὴν νέα δυναμικὴ καὶ ἀντιδροῦν ἐγκαίρως, διότι βλέπουν τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις, οἱ ὁποῖες μπορεῖ νὰ προέλθουν κι ἀπὸ ἀτύχημα πλέον∙ ἡ ἀποδιάλυση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἐπενεργεῖ ὡς καταλύτης πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις, μὲ τοὺς πασοκογενεῖς του ἐκτοξεύεσθαι πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία, ὡς τὴν μοναδικὴ διέξοδο στὶς μέρες μας.