Ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος προέβη σὲ δραστικὴ μείωση τῆς φορολογίας, κυρίως ἐργολαβικῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ καὶ ὑπαναχώρησε ἀμέσως στὴν καταγγελία τῆς ΝΑΦΤΑ (συμφωνίας ἐλευθέρου ἐμποροίου, Ἡνωμένων Πολιτειῶν, Μεξικοῦ καὶ Καναδᾶ), ἀναγνωρίζοντας τὴν ἀνάγκη ἀναθεωρήσεώς της∙ ἡ μείωση τῶν φόρων ἀνέρχεται μέχρι 50%, ἀλλὰ ἔγινε δεκτὴ μὲ ἄκρα ἐπιφυλακτικότητα στὶς ἀγορές, προκαλώντας ὑποχώρηση τῶν μετοχῶν καὶ διερευνητικὲς κινήσεις τῶν ἐπενδυτῶν, ἐνῶ οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι τῆς Γουὼλ Στρὴτ προβλέπουν αὔξηση τῶν δημοσιονομικῶν ἐλλειμμάτων τῆς Ἀμερικῆς. Ἡ καταγγελία τῆς ΝΑΦΤΑ θεωρήθηκε ὡς ἀπαρχὴ προστατευτικῶν μέτρων, μὲ ἀπειλὲς ἀντιμέτρων ἀπ’ τὴν Ὀττάβα∙ ἄλλωστε δύσκολα θὰ περνοῦσε ἀπ’ τὸ Κογκρέσσο, καθὼς ἔχει ὡς θέμα του τὴν παράταση τῆς δανειοδοτήσεως τῆς ὁμοσπονδιακῆς κυβερνήσεως μέχρι τὸν Σεπτέμβριο, διότι ἔχει λήξει ἡ ἐξουσιοδότησή του. Ἀκόμη καὶ Ρεπουμπλικανοὶ ἐμφανίζονται διστακτικοὶ στὴν ψήφισή του, διότι ζητοῦν ἀνταλλάγματα ἀπ’ τὸν Λευκὸ Οἶκο σχετικὰ μὲ τὶς πολιτεῖες τους, ὅπως συμβαίνει συνήθως.