Ἡ ἔκρηξη τῶν ἀριστερῶν στελεχῶν τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου μετατρέπεται στὴν θρυαλλίδα τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων∙ ἡ διάστασή τους ἀπ’ τοὺς βουλευτές τους καὶ ἡ ἐξέγερσή τους κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι τὸ προέχον τῆς τρεχούσης περιόδου. Ἄλλωστε, ἡ μετακίνηση βουλευτῶν πρώην τοῦ ΣΥΡΙΖΑ πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία καὶ οἱ προβλέψεις τους γιὰ νίκη μὲ 50% τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἐκφράζουν ἀκριβῶς τὴν ἀπομάκρυνση καὶ τὶς μετακινήσεις τῶν στελεχῶν καὶ τῶν ψηφοφόρων τους πρὸς ἄλλα κόμματα καὶ τὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση συγκεκριμένα∙ ἡ ψηφοφορία στὴ Βουλή, θὰ γίνει τελικὰ μέσα σὲ ἄκρως ὀξυμένο κλίμα, μὲ τὸν πρόεδρο τῆς Νέας Δημοκρατίας διαδραματίζειν κυρίαρχο ρόλο. Ἡ πρόβλεψη τοῦ Γραφείου Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κοινοβουλίου, γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν ὕφεση, θεωρεῖται εἰλικρινὴς καὶ μᾶλλον ὑποτονικὴ καταγραφὴ τῆς οἰκονομικῆς μας δυναμικῆς∙ ἡ ἔκθεση τῆς Εὐρωστατιστικῆς γιὰ τὸ πρῶτο τρίμηνο τὸ ἐπιβεβαιώνει, ἔστω κι ἂν δὲν τὰ μεταδίδει ἡ διαπλοκή.