Οἱ ἀνακατατάξεις στὸ Μεσανατολικὸ εἶναι πολλές, οἱ ρωσοτουρκικὲς σχέσεις μᾶλλον ἐξομανλύνθηκαν, μετὰ τὴν συνάντηση Βλαδίμηρου Ποῦτιν μὲ Ταχὶπ Ἐρντογὰν στὸ Σότσι, ἂν καὶ ὁ ρωσικὸς τύπος δὲν εἶναι ἐνθουσιώδης∙ οἱ οἰκονομικὲς σχέσεις ἀποκαθίστανται, ὅπως καὶ συμφωνήθηκε στὴν Ἀστάνα, παρουσίᾳ καὶ Ἀμερικανοῦ ἀπεσταλμένου, ἡ δημιουργία ζωνῶν ἀσφαλείας στὴν Συρία, ὡς παραχώρηση πρὸς τὴν Ἄγκυρα γιὰ τὸ θέμα τῶν Κούρδων. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ εἶχε καλὲς συνομιλίες μὲ τὸν Μαχμοὺντ Ἀμπάς, γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ Παλαιστινιακοῦ, ἀλλὰ ἀπομένουν οἱ ἀντιδράσεις τῶν Ἰσραηλινῶν καὶ τῶν Ἀμερικανοεβραίων∙ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ἐμφανίζεται διατεθειμένος ἐπιλύσαι τὸ πρόβλημα τῶν δύο κρατῶν, μὲ ἀμοιβαία ἀναγνώριση, ἀλλὰ δὲν εἶναι καθόλου βέβαιο, ὅτι ἔχει τὴν ἄνεση ἐπιβολῆς τῆς λύσεως. Ἡ ἐπίσκεψή του σὲ Ἱερουσαλὴμ καὶ Ραμάλλα θεωρεῖται τὸ κριτήριο…