Ἡ συνέντευξη τοῦ Ἀμερικανοῦ πρεσβευτοῦ σὲ κυριακάτικη ἐφημερίδα καὶ ἡ δήλωσή του, ὅτι, «ὁ πρωθυπουργὸς Τσίπρας ἔχει πλέον μιὰ εὐκαιρία νὰ διαμορφώσει ἕνα νέο ἀφήγημα… ὑποθέτοντας ὅτι ἡ διαδικασία θὰ προχωρήσει καὶ ἡ ἑπόμενη ἐκταμίευση θὰ πραγματοποιηθεὶ, ἡ Ἑλλάδα θὰ πλεύσει σὲ ἤρεμα νερὰ γιὰ περίπου δύο χρόνια», ἀποτελεῖ προκλητικὴ παρέμβαση στὰ ἐσωτερικὰ πολιτικά μας πράγματα∙ θυμίζει τὴν ἐποχὴ Πιουριφόυ, ὅταν τὸ 1950 ὁ τότε προκάτοχός του φερόταν τὸ ἴδιο ὑπεροπτικὰ καὶ ἀλαζονικὰ πρὸς τοὺς Ἕλληνες πρωθυπουργούς, ἀλλὰ ἦταν ἡ ἑπομένη τοῦ δεκαετοῦς πολέμου γιὰ τὴν χώρα, ἐξ αἰτίας τῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας, ἐνῶ τώρα ὁ κομμουνιστὴς πρωθυπουργὸς τὴν ἐπαναφέρει σὲ χειρότερη δουλικὴ ἐξάρτηση. Ἡ ἐκταμίευση θὰ γίνει, ἀλλὰ χωρὶς συμφωνία γιὰ τὸ χρέος, ὅπως ἔχει δείχνει τὸ Βερολίνο∙ Ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνηση θὰ πληρώσει τὸ χρέος, ἢ θὰ ὑποστεῖ ὁ πρεσβευτὴς γελοιοποίηση ἀνάλογη πρὸς ἐκεῖνες τοῦ προέδρου του;