Οἱ κυβερνητικὲς παραβιάσεις τοῦ Συντάγματος εἶναι συνεχεῖς, ἐνῶ αὐθαδιάζει ἀπέναντι στὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση γιὰ τὴν ὀξύτατη κριτική της, ἀλλὰ καὶ δίδει ταυτοχρόνως τὴν ἐντύπωση ὅτι εἶναι μετέωρη καὶ τρέμει, μπροστὰ στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ τὸ Ἐλεγκτικὸ Συνέδριο, πάλιν ὁμοφώνως ἐν ὀλομελείᾳ, ἔκρινε ἀντισυνταγματικὴ τὴν πληρωμὴ τῶν συμβασιούχων, γιὰ τὴν παράταση τῆς ὑπηρεσίας τους καὶ ἐπέβαλε τὴν ἐπιστροφὴ τῶν καταβληθέντων. Ἐπαναλαμβάνεται τὸ ἴδιο, ὅπως καὶ μὲ τὶς τηλεοπτικὲς ἄδειες τὸ Φθινόπωρο∙ οἱ ὕβρεις δὲν ἀλλάζουν τὴν πραγματικότητα καὶ ἀναμένεται ἡ παρέμβαση τῶν θεσμῶν, γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν τάξη∙ οἱ ἀποφάσεις αὐτὲς θέτουν ὑπὸ ἀμφισβήτηση τὴν ἀξιολόγηση, διότι ἀπαιτοῦνται πρόσθετοι πόροι, γιὰ τὴν δημοσιονομικὴ ἐξισορρόπηση. Τὸ χειρότερο εἶναι, ὅτι χάνονται οἱ τελευταῖοι κομματικοὶ μὲ τὶς ἀποφάσεις, καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀπομένει γυμνὸς καὶ χωρὶς ἐναλλακτικὲς διεξόδους∙ ἄλλωστε καὶ οἱ προεκλογικὲς ὑποσχέσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ ἀποδείχθηκαν πομποδῶς ψεύτικες ἀπ’ τοὺς ὑπουργοὺς του.