Ἡ πρώτη κυβέρνηση τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἔχει σαφέστατα εὐρωπαϊκὸ προσανατολισμό, μὲ σκοπὸ τὴν ἐπιτάχυνση τῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωζώνης∙ ὁ διορισμὸς τοῦ Ζὰν Ὕβ Λεντριὰν ὡς ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν καὶ εὐρωπαϊκῶν ὑποθέσεων ἔχει αὐτὸν τὸν στόχο, ἐνῶ στὰ ὑπόλοιπα ὑπουργεῖα ἀποβλέπει στὴν διεμβόλιση Ρεπουμπλικανῶν καὶ Σοσιαλιστῶν στὶς βουλευτικὲς ἐκλογές. Οἱ τέσσερες ἑβδομάδες εἶναι οἱ κρίσιμες γιὰ τὸν νέο πρόεδρο, διότι ἀναζητάει καὶ τὴν κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία, γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ προγράμματός του∙ ἤδη περιέλαβε ἀρκετοὺς ἀπ’ τὰ παλαιὰ μεγάλα κόμματα, ἐνῶ ἡ ἀνάθεση στὸν Νικολὰ Οὑλὸ τοῦ ὑπουργείου Οἰκολογίας θεωρεῖται σημαντικὸ ἄνοιγμα πρὸς τὸ οἰκολογικὸ κίνημα. Οἱ οἰωνοὶ εἶναι εὐνοϊκοί, ἀλλὰ ἀπομένει ἡ ἀποδοτικότης τῆς κυβερνήσεως καὶ ἡ σύμπνοια στὴν λειτουργία της, διότι τὸ τελευταῖο εἶχε ὑπονομεύσει τοὺς δύο προηγούμενους προέδρους∙ οἱ διεθνεῖς συνθῆκες εἶναι ὥριμες, γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῆς Εὐρώπης ὡς οὐσιαστικοῦ παράγοντος, ἀρκεῖ ἡ ἐπανεκκίνηση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος.