Σὲ περίοδο δεινῆς, γιὰ τὴν κυβέρνηση, πολιτικῆς ρευστότητος ἐπανῆλθε ἡ χώρα, μετὰ τὴν ψυχρολουσία της στὶς Βρυξέλλες, ἐνῶ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἄρχισε ἀπ’ τὴν Θεσσαλονίκη προεκλογικὴ ἐκστρατεία καὶ ἡ ἀναταραχὴ στὸν ΣΥΡΙΖΑ τείνει πρὸς ἐξέγερση∙ ἡ οἰκονομία ὑφίσταται τὴν χειρότερη ὕφεση τῆς τετραετίας, οἱ περικοπὲς συντάξεων καὶ μισθῶν καὶ ἡ φοροεπιδρομὴ ἔχει φέρει τὴν κοινωνικὴ ἐξαθλίωση στὸ ἀποκορύφωμά της. Ἡ Νέα Δημοκρατία δέχεται τὸ μεγάλο ρεῦμα τῶν ἀπογοητευμένων, ἐπειδὴ ἐκφράζει τὴν ἐλπίδα γιὰ ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση, ἀλλὰ καὶ τὶς ἄριστες σχέσεις τοῦ προέδρου της μὲ τοὺς Εὐρωπαίους ἡγέτες∙ στὴν κυβερνητικὴ παράταξη ἡ κατακραυγὴ κατὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ κορυφώνεται, διότι ἦταν τόσο ἀπόλυτος τὴν περασμένη ἑβδομάδα καὶ κανένας τους πλέον δὲν ἔχει λόγο ἀπέναντι στὴν εἰρωνεία καὶ τῶν δικῶν του. Οἱ σκέψεις γιὰ περιοδεῖες κυβερνητικῶν στελεχῶν ἀπορρίφθηκαν, διότι ὅλοι τους φοβοῦνται τὸν πετροπόλεμο ἀκόμη καὶ τῶν στελεχῶν τους.